Uniwersalne przesłanki prawomocności twierdzeń interpretacyjnych w teorii wykładni Jerzego Wróblewskiego

Abstract

The paper analyses Jerzy Wróblewski’s theory of legal interpretation, conceived as a theory of rational interpretative activity. Its aim is to show that this theory consists of two elements. The first element is normative in nature: it comprises a set of common interpretative directives. The second element is theoretical in nature: it consists of propositions about the legal norm and the legal system. A non-formal relationship of presupposition exists between these elements. This relationship is understood as justificatory in nature. In the theory in question, both elements claim universal validity within the limits of a legal culture defined by the notion of a civil law system.W opracowaniu podejmuję próbę analizy teorii wykładni prawa Jerzego Wróblewskiego, postrzeganej jako teoria racjonalnego działania interpretacyjnego. Formułuję tezę, że omawiana teoria wykładni jest próbą identyfikacji przesłanek, których przyjęcie jest koniecznym warunkiem uzasadniającym roszczenie do prawomocności formułowanych w toku wykładni twierdzeń interpretacyjnych. Twierdzę, że w analizowanym przypadku kryteria racjonalności działania interpretacyjnego pomyślane są jako uzasadniające roszczenie do prawomocności uniwersalnej w ramach audytorium określonego przez przyjęcie założeń systemu prawa ustawowego. Inaczej mówiąc, omawiana teoria interpretacji prawniczej zmierza – w mojej opinii – do ujawnienia takich przesłanek prawomocności twierdzeń interpretacyjnych, których spełnienie jest warunkiem koniecznym ich uniwersalnej akceptowalności w ramach wskazanego audytorium. Przy założeniu, że badana teoria wykładni jest wzorcowym przykładem teorii analitycznej, poszukiwanie uniwersalnych przesłanek prawomocności twierdzeń interpretacyjnych można uznać za charakterystyczne dla analitycznego ujęcia interpretacji prawniczej