Türkçe konuşan çocuklarda ayırma bağlaçlarının yorumlanması

Abstract

This study aimed to investigate Turkish-speaking children’s interpretations of disjunction to test two competing accounts: the alternatives-based and ambiguity account. Using a Truth-Value Judgment Task, we examined Turkish-speaking children's interpretations of three disjunction markers (veya, ya da, and ya…ya…). Results from 58 children showed that children's interpretations were conjunctive only with simplex forms, supporting the ambiguity account. Moreover, even when the stronger alternative (i.e., and) was salient in one of the disjunction marker's morphological makeup (i.e, veya), no children computed exclusivity implicatures. These findings suggest that children’s non-adult-like interpretations might stem from the ambiguity of disjunction rather than a scalar implicature computation.Bu çalışma, Türkçe konuşan çocukların ayrılma bağlaçlarını nasıl yorumladıklarını inceleyerek, alternatifler-temelli yaklaşımı ve belirsizlik yaklaşımının öngörülerini test etmeyi amaçlamıştır. Doğruluk Değeri Yargı Görevi kullanılarak, çocukların üç farklı ayırma bağlacı (veya, ya da ve ya…ya…) üzerindeki yorumları incelenmiştir. 58 çocuktan elde edilen sonuçlar, çocukların yalnızca basit biçimlerde ayırma bağlaçlarını bileşik olarak yorumladığını göstermiştir; bu da belirsizlik yaklaşımını desteklemektedir. Ayrıca, ayırma bağlaçlarından birinin (veya) biçimbilimsel yapısında daha güçlü bir alternatif (ve) açık bir şekilde bulunmasına rağmen, hiçbir çocuk dışlamalı sezdirim yapmamıştır. Bu bulgular, çocukların yetişkin-benzeri olmayan yorumlarının, alternatifler-temelli sezdirim hesaplamasından ziyade, ayrılma bağlacının belirsizliğinden kaynaklanabileceğini öne sürmektedir.M.A. - Master of Art