The poetic narrative in the architectural work of Dimitris and Suzana Antonakakis

Abstract

Περίληψη: Η παρούσα ερευνητική εργασία διερευνά το ποιητικό βλέμμα με το οποίο αντιμετωπίζουν ο Δημήτρης και η Σουζάνα Αντωνακάκη τη ζωή και κατ’ επέκταση την αρχιτεκτονική, μετουσιώνοντάς την σε γεμάτους νοήματα “τόπους ζωής”. Μέσα από κείμενα, ομιλίες, χτισμένα και μη έργα και προσωπικές αφηγήσεις των αρχιτεκτόνων, εντοπίζονται τα αφηγηματικά συνθετικά στοιχεία -οι λέξεις-, από τα παιδικά χρόνια και τις καταγωγές των αρχιτεκτόνων, έως τη μετέπειτα πορεία του αρχιτεκτονικού τους βίου, από τα οποία φανερώνεται η ποιητική προσέγγιση της συνθετικής τους σκέψης. Ο λόγος τους, με αναφορές από χωρία της ποίησης, φιλοσοφίας και κριτικής τέχνης, εμπλουτίζει τα πολλαπλά νοήματα και τις σχέσεις του χώρου με τον χρόνο. Αναζητούν και εντοπίζουν σε κείμενα και αρχέτυπα, τα βαθύτερα νοήματα του κατοικείν, τις σχέσεις ποίησης - οικειοποίησης μεταξύ σώματος και κτίσματος, μετασχηματίζοντάς τα σε χωρικά ενεργήματα. Μετατρέπουν ποιητικά το κείμενο σε κτίσμα, και το κτίσμα σε κείμενα και λέξεις, έτοιμα να υποδεχτούν τον κάτοικο-αναγνώστη.Presented on