Social media addiction and boredom in leisure: An exploratory study on universi̇ty students

Abstract

Bu çalışmanın amacı, üniversitesi öğrencileri örnekleminde sosyal medya bağımlılığı ve can sıkıntısıyla mücadelede rekreasyonun rolünü incelemektir. Bu çerçevede, elde edilen bulguların can sıkıntısı ve sosyal medya kullanımı ile rekreasyon arasındaki ilişkiyi anlamamıza katkı sağlaması hedeflenmektedir. Bu çalışmada Veri toplama aracı olarak "kişisel bilgi formu", Turgut-Ünal ve Deniz (2015) tarafından geliştirilen "Sosyal Medya Bağımlılık Ölçeği" ve Struk ve arkadaşları tarafından geliştirilen Koç ve arkadaşları tarafından 2018'de Türkçeye uyarlanan "Kısa Can Sıkıntısı Eğilimi Ölçeği" kullanılmıştır. Araştırmaya Selçuk üniversitesinde 2023-2024 eğitim-öğretim döneminde spor bilimleri, güzel sanatlar, konservatuar ve iletişim fakültelerinde eğitim-öğrenim gören, farklı yaş guruplarından 469 (Nkadın:223, Nerkek:246) öğrenci gönüllülük esasına göre katılım sağlamıştır. Veriler yapılan normallik analizi sonucunda, tüm boyutlar ve karşılaştırılan değişkenlerin normal dağılım gösterdiği belirlenmiş ve bu nedenle verilerin analizinde parametrik testler kullanılmıştır. Boyutları değişkenlere göre karşılaştırırken ikili gruplarda Bağımsız T Testi, üç ve üzeri değişkenli gruplarda ise Varyans Analizi (ANOVA) testi kullanılmıştır. Çalışmada, can sıkıntısı eğilimi ile sosyal medya bağımlılığı alt boyutları arasındaki ilişki ise Pearson Korelasyon analizi ile değerlendirilmiştir. Araştırmada anlamlılık düzeyi 0.05 olarak alınmıştır. Çalışmanın sonuçlarına göre, en çok kullanılan sosyal medya platformlarının Instagram ve WhatsApp olduğu; kullanım amaçlarının bilgi edinme, eğlence ve iletişim olduğu; Kısa Can Sıkıntısı Eğilim Ölçeği ve Sosyal Medya Bağımlık Ölçeği alt boyutlarında cinsiyete ve rekreatif tercihe göre anlamlı farklılık göstermediği, ancak yaşa, fakülteye, günlük sosyal medya kullanım süresine ve akademik başarıya göre istatistiksel olarak anlamlı sonuçlara ulaşıldığı belirlenmiştir. Ayrıca, Kısa Can Sıkıntısı Eğilim Ölçeği ve Sosyal Medya Bağımlık Ölçeği arasındaki ilişki incelendiğinde, tüm boyutlarda orta düzeyde pozitif yönlü bir ilişki saptanmıştır. Çalışmanın ışığında sosyal medya bağımlığı ve can sıkıntısı yaşayan üniversite öğrencileri için rekreatif etkinliklerin artırılmasına ve kamu kurum ve kuruluşların faaliyetlerinin geliştirilmesine yönelik yapılabilecekler önerilerde sunulmuştur.This study aims to examine the role of recreation in combating social media addiction and boredom within a sample of university students. The findings aim to contribute to understanding the relationship between boredom, social media use, and recreation. The data collection tools used in this study include a "personal information form," the Social Media Addiction Scale developed by Turgut-Ünal and Deniz (2015), and the Brief Boredom Proneness Scale, developed by Struk et al. and adapted into Turkish by Koç et al. (2018). The research sample consisted of 469 volunteer students (N_female: 223, N_male: 246) from different age groups studying in the Faculties of Sports Sciences, Fine Arts, Conservatory, and Communication at Selçuk University during the 2023–2024 academic year. A normality analysis of the data revealed that all dimensions and variables exhibited a normal distribution. Therefore, parametric tests were used for data analysis. Independent Samples T-Test was employed for comparing two groups, while Variance Analysis (ANOVA) was used for comparisons involving three or more groups. The relationship between boredom proneness and subdimensions of social media addiction was assessed using Pearson Correlation analysis. The significance level was set at 0.05. The results indicate that the most commonly used social media platforms are Instagram and WhatsApp, primarily for purposes such as information gathering, entertainment, and communication. No significant differences were found in the subdimensions of the Brief Boredom Proneness Scale and Social Media Addiction Scale based on gender or recreational preferences. However, statistically significant differences were observed concerning age, faculty, daily social media usage duration, and academic achievement. Additionally, a moderate positive correlation was identified between all dimensions of the Brief Boredom Proneness Scale and the Social Media Addiction Scale. To these findings, the study provides recommendations for increasing recreational activities and enhancing public institution and organization initiatives to support university students experiencing social media addiction and boredom