Integracja ekonomiczna Bałkanów Zachodnich z Unią Europejską na przykładzie Albanii

Abstract

Praca doktorska poświęcona jest integracji państw Bałkanów Zachodnich (BZ) z Unią Europejską (UE), ze szczególnym uwzględnieniem integracji Albanii. Bałkany Zachodnie to określenie przyjęte przez UE w odniesieniu do siedmiu krajów Europy Południowo-Wschodniej objętych polityką rozszerzenia. Po wejściu Chorwacji do UE kraje te określane są jako „bałkańska szóstka” (ang. Western Balkan Six – WB6). Grupa ta obejmuje obecnie Albanię, Bośnię i Hercegowinę, Czarnogórę, Kosowo, Macedonię Północną i Serbię. W pracy zamiennie używane są te dwa określenia (BZ i WB6). Głównym celem rozprawy jest ocena procesu integracji Albanii z Unią Europejską na tle pozostałych krajów Bałkanów Zachodnich, zidentyfikowanie głównych problemów w tym procesie oraz zbadanie stanu konwergencji Albanii w stosunku do krajów Unii Europejskiej na tle pozostałych krajów WB6. Do realizacji celu służyły: kwerenda literatury i dokumentów UE dotyczących procesu integracji krajów Bałkanów Zachodnich oraz Albanii, Komitetu Integracji Albanii, analiza Syntetycznych Mierników Rozwoju oraz metoda ekonometryczna (do zbadania poziomu konwergencji realnej Bałkanów Zachodnich z UE), model B. Balassy (wyliczono RCA dla oszacowania przewagi komparatywnej). W własnych badaniach pierwotnych wykorzystano kwestionariusz ankiety oraz metodę pogłębionego wywiadu indywidualnego (IDI). Praca składa się ze wstępu, pięciu rozdziałów, zakończenia, aneksu, bibliografii oraz spisów tabel, wykresów i rysunków. Podjęte rozważania mają charakter teoretyczno-empiryczny