تأثیر متادون بر آنزیم‌های کبدی در بیماران تحت درمان نگهدارنده با متادون

Abstract

چکیده مقدمه: در حال حاضر متادون شایع‌ترین داروی مورد استفاده در درمان کوتاه مدت و به خصوص طولانی مدت ترک اپیوییدها می‌باشد. همچنین باورهای بیماران در خصوص اثرات منفی متادون بر عملکرد ارگان‌ها به ویژه کبد در همکاری آنان برای مصرف دارو تأثیرگذار است. این مطالعه با هدف، بررسی تأثیر متادون بر آنزیم‌های کبدی در بیماران تحت درمان نگهدارنده با متادون انجام شد. روش‌ها: مطالعه حاضر به صورت گذشته‌نگر بر روی 94 بیمار تحت درمان نگهدارنده با متادون در کلینیک MMT (Methadone maintenance treatment) بیمارستان شهید بهشتی کرمان انجام شد. آنزیم‌های کبدی بیماران هر 6 ماه یک بار از ابتدای ورود به کلینیک MMT تا پایان ماه 24 ثبت شد و نتایج بر اساس ارتباط سطوح آنزیم‌های کبدی و سن و جنس و دوز متادون مصرفی استخراج شد. جهت تجزیه و تحلیل داده‌ها از مدل Logistic regression با طرح داده‌های تصادفی استفاده شد. یافته‌ها: مقدار ALT (Alanine transferase) در 4 نفر (3/4 درصد) و AST (Aspartate transferase) در 3 نفر (2/3 درصد) در ماه 24 (آخر) بالاتر از حد طبیعی بود، اما 46 نفر (50 درصد) در ماه 24 سطوح ALP (Alkaline phosphatase) غیر طبیعی داشتند؛ از این تعداد، 26 نفر زیر 40 سال و 20 نفر بالای 40 سال بودند (میانگین سنی افراد با ALP غیر طبیعی، 9/39 سال بود و میانگین دوز مصرفی متادون در آن‌ها cc5/19 (mg 5 = Each cc of methadone) بود. نتیجه‌گیری: نتایج مطالعه حاضر حاکی از تأثیر چشمگیر متادون بر ALP می‌باشد که نشانه احتمالی الگوی آسیب کلستاتیک (انسدادی) متادون بر کبد است. برای تأیید نتایج این مطالعه، مطالعات بیشتر به صورت آینده‌نگر و با حجم نمونه بیشتر و همچنین در نظر گرفتن سایر داروهای مصرفی و بیماری‌های کبدی قبلی توصیه می‌شود