Sağlık Turizminde Bilimsel Yayınların İncelenmesi:Scopus Verileri ile Bibliyometrik Bir Yaklaşım

Sağlık turizmi, son yıllarda hizmet ihracatında önemli birartış gösteren sektörlerden biridir. Küreselleşme, iletişim teknolojilerindekiilerlemeler, ulaşım olanaklarının gelişmesi ve sağlık hizmetlerinde beklemesürelerinin uzaması ile artan maliyet baskıları, sağlık turisti sayısının ve busektörden elde edilen gelirin yükselmesinde başlıca etkenler olmuştur. Buaraştırmanın amacı, sağlık turizmi alanında yapılan çalışmaları bibliyometrik analiz yoluyla inceleyerek, gelecekteki araştırmalara rehberlik edecekbilgi sağlamaktır. Gereç ve Yöntemler: Scopus veri tabanında, “health tourism” anahtar kelimesi kullanılarak yapılan bir tarama sonucunda, 20 Ekim2024 tarihine kadar yayımlanmış sağlık turizmiyle ilgili akademik çalışmalar belirlenmiştir. Toplamda farklı disiplinler kapsamında 973 esere ulaşılmış ve bu eserler analiz edilmiştir. Verilerin değerlendirilmesindeVOSviewer 1.6.18 yazılımı ve Microsoft Excel programı kullanılmıştır.Analiz sürecinde eserlerin yıllara göre dağılımı, atıf analizleri, araştırmaların gerçekleştirildiği ülkeler, ilgili kurumlar ve en fazla fon sağlayan kuruluşlar karşılaştırmalı bir şekilde incelenmiştir. Bulgular: İncelemekapsamında ilk yayının 1985 yılında yayımlandığı, 2008 yılından itibarenyayın sayısının düzenli olarak arttığı ve en fazla yayının 2021 (f=101) ve2023 (f=101) yıllarında gerçekleştirildiği tespit edilmiştir. 2024 yılının sonçeyreğine kadar yayın sayısının en yüksek yıllara yakın bir seviyede olduğu(f=98) belirlenmiştir. Analizlerde en sık kullanılan anahtar kelimenin “health tourism” (f=363), en fazla yayının yapıldığı ülkenin Çin (85), atıf yoğunluğunun en yüksek olduğu ülkenin ABD olduğu ve en çok fon sağlayankuruluşun “National Natural Science Foundation of China” (f=23) olduğusaptanmıştır. Sonuç: Sağlık turizmi konusunun güncelliğini koruduğu vebu alana yönelik araştırmacı ilgisinin giderek arttığı gözlemlenmiştir. Gerçekleştirilen araştırma sonuçları, sağlık turizmi alanında araştırma planı yapmak isteyenlere rehberlik edecek nitelikte olup, bilimsel stratejilergeliştirilmesi için faydalı ipuçları sağlayabilir. </p

Gebelikte Ortaya Çıkan Batın İçi Adhezyon Olgu Sunumu

Peritoneal alandaki fibrotik bantlar adhezyon olarak adlandırılmaktadır. Adhezyonların en önemli sonuçlarından biri intestinal obstrüksiyondur. Gebelikte ortaya çıkan intestinal obstrüksiyon gebeliğin en sık akut batın sebeplerinden biri olup en sık nedeni batın içi adhezyonlardır. Preoperatif dönemde adhezyon riskinin yüksek olduğu öngörülen hastalar multidisipliner olarak ele alınmalı ve gerekli hazırlıkları yapılarak operasyona başlanmalıdır. Bu olgu sunumunda &nbsp;2. Trimesterde adhezyonların sebep olduğu intestinal obstrüksiyonlar sebebiyle opere edilmiş vakanın sezaryenindeki tekrarlayan bridler sebebiyle anatominin ne kadar değişebileceğini ve hastayı multidisipliner olarak ele almanın önemini vurgulamak istedik.Anahtar Kelimeler: Gebelik, Gebelikte İntestinal Obstrüksiyon, Adhezyon</p

Effect of telerehabilitation on post-COVID-19 individuals with long-term dyspnea: A randomized controlled study

ObjectiveThis study aimed to determine the effectiveness of telerehabilitation in managing ongoing dyspnea and associated issues following coronavirus disease 2019 (COVID-19), and observe changes over time.DesignThe study included 36 participants who previously had COVID-19 but continued to experience dyspnea (mean age, 42.44 ± 15.51 years). The participants were randomly allocated into three groups: telerehabilitation (TRG), home exercise (HEG), and control (CG). Dyspnea level, exercise capacity, muscle oxygenation, respiratory function, and fatigue were evaluated at baseline, at 6th, and at 12th weeks. Telerehabilitation was performed supervised and synchronously via video-calls.ResultsAt the 6-week assessment, TRG showed significant improvements in dyspnea, fatigue (p &lt; 0.001), exercise capacity (p = 0.001), and respiratory muscle strength (p &lt; 0.001). By the 12th week, these gains were maintained, with no further changes from week 6. In HEG, dyspnea and fatigue improved at weeks 6 and 12 (p &lt; 0.001), with no additional changes between these time points. In CG, only dyspnea improved at both assessments (p &lt; 0.001); other parameters remained unchanged. TRG achieved greater benefits compared to CG in reducing dyspnea and fatigue at week 6 (p = 0.001 and p = 0.003, respectively), but no group differences were found at week 12 (p &gt; 0.05). No changes in muscle oxygenation were observed in any groups or evaluation points (p &gt; 0.05).ConclusionsTelerehabilitation effectively improved and sustained dyspnea, fatigue, respiratory muscle strength, and exercise capacity in patients with post-COVID, while home-based exercises only reduced dyspnea and fatigue. Supervised and structured telerehabilitation may be a viable approach to managing post-COVID-19 symptoms.</p

Sağlık Bilimleri Alanında Akademik Araştırmalar

</p