Genç yetişkinlerde bağlanma stilleri ile beden imajı arasındaki ilişkide kişilik özelliklerinin aracı rolü: The mediating role of personality traits in the relationship between attachment styles and body image in young adult

Öz Beden imajını etkileyen psikolojik süreçlerin anlaşılması, bireyin benlik değerlendirmesi ve psikososyal uyumu açısından kritik bir araştırma alanıdır. Bu çalışmada bağlanma stillerinin beden imajı üzerindeki etkisinde kişilik özelliklerinin aracılık rolü incelenmiştir. Araştırma ilişkisel tarama modeline dayalı olarak yürütülmüş ve tüm istatistiksel analizler SPSS 27 programı üzerinden, doğrudan, dolaylı ve aracı etkilerin test edilmesine olanak sağlayan PROCESS Macro Model 4 kullanılarak gerçekleştirilmiştir. Çalışmanın örneklemini 18–35 yaş aralığında toplam 315 katılımcı oluşturmuştur. Bağlanma stilleri Üç Boyutlu Bağlanma Stilleri Ölçeği, kişilik özellikleri Beş Faktörlü Kişilik Envanteri, beden imajı ise Beden İmajı Ölçeği ile değerlendirilmiştir. Analizler öncesinde normallik varsayımları test edilmiş, ardından değişkenler arasındaki ilişkileri belirlemek için Pearson korelasyon analizi uygulanmıştır. Daha sonra bağlanma stillerinin beden imajı üzerindeki etkilerinin kişilik özellikleri aracılığıyla nasıl aktarıldığını incelemek amacıyla bootstrap temelli çoklu aracılık modelleri yürütülmüştür. Bulgular, güvenli bağlanmanın beden imajı ile negatif, kaygılı ve kaçınan bağlanma stillerinin ise beden imajı ile pozitif ve anlamlı ilişkiler gösterdiğini ortaya koymuştur. Ayrıca güvenli bağlanma dışadönüklük, uyumluluk, açıklık ve sorumluluk ile pozitif yönde; nevrotizm ile negatif yönde ilişkilidir. Kaygılı ve kaçınan bağlanma stilleri ise özellikle daha yüksek nevrotizm ve daha düşük dışadönüklük–sorumluluk profilleri ile ilişkilidir. PROCESS analizleri, üç bağlanma stilinin de beden imajı üzerinde kişilik özellikleri aracılığıyla anlamlı dolaylı etkiler yarattığını göstermiştir. Özellikle nevrotizm, kaygılı ve kaçınan bağlanma modellerinde en güçlü aracı değişken olarak öne çıkmıştır. Sorumluluk ve dışadönüklük ise daha zayıf fakat anlamlı aracılık etkileri göstermiştir. Sonuç olarak, bağlanma stilleri beden imajını yalnızca doğrudan etkilememekte, aynı zamanda kişiliğin temel bileşenleri üzerinden dolaylı olarak da şekillendirmektedir. Elde edilen bulgular, beden algısı ile ilgili müdahale ve önleme çalışmalarında hem bağlanma örüntülerinin hem de kişilik dinamiklerinin birlikte değerlendirilmesi gerektiğine işaret etmektedir. Abstract Understanding the psychological processes that influence body image constitutes a critical area of research in terms of individuals’ self-evaluation and psychosocial adjustment. The present study examined the mediating role of personality traits in the relationship between attachment styles and body image. The research was conducted using a relational survey design, and all statistical analyses were performed using SPSS 27. Direct, indirect, and mediating effects were tested employing PROCESS Macro Model 4. The sample consisted of 315 participants aged between 18 and 35 years. Attachment styles were assessed using the Three-Dimensional Attachment Styles Scale, personality traits were measured with the Five-Factor Personality Inventory, and body image was evaluated using the Body Image Scale.Prior to the analyses, assumptions of normality were tested, followed by Pearson correlation analyses to determine the relationships among the variables. Subsequently, bootstrap-based multiple mediation models were conducted to examine how the effects of attachment styles on body image are transmitted through personality traits. The findings revealed that secure attachment was negatively associated with body image, whereas anxious and avoidant attachment styles showed positive and significant associations with body image. In addition, secure attachment was positively related to extraversion, agreeableness, openness to experience, and conscientiousness, and negatively related to neuroticism. In contrast, anxious and avoidant attachment styles were particularly associated with higher levels of neuroticism and lower levels of extraversion and conscientiousness.PROCESS analyses demonstrated that all three attachment styles exerted significant indirect effects on body image through personality traits. Neuroticism emerged as the strongest mediating variable, especially in the anxious and avoidant attachment models. Conscientiousness and extraversion also exhibited weaker yet statistically significant mediating effects. Overall, the findings indicate that attachment styles influence body image not only directly but also indirectly through core components of personality. These results suggest that both attachment patterns and personality dynamics should be jointly considered in intervention and prevention programs targeting body image perceptions. An extended English abstract providing a detailed account of the study is available at the end of the article

Mindful eating and its implications for healthy nutrition and dietary behaviors: a review

Nutrition is essential for sustaining life and promoting health. Healthy living is achieved through adequate and balanced nutrition, which involves sufficient intake of energy and essential nutrients tailored to individual needs based on age, gender, physical activity, and specific conditions. A healthy life is contingent upon individuals’ knowledge of nutrition and the ability to apply this knowledge through healthy behaviors. Eating behaviors are influenced by both physiological and psychological factors, often leading to disorders such as emotional and impulsive eating, which contribute to health issues like obesity. Eating awareness, or mindful eating, helps individuals interpret internal and external food cues, fostering better recognition of hunger and satiety. This heightened awareness plays a critical role in developing effective nutrition strategies and promoting healthier eating patterns. This study examines the relationship between eating awareness, nutrition, and health through an archival document review and qualitative research methods, revealing insights into the role of mindfulness in promoting healthier eating behaviors and preventing obesity-related health issues

Dünya edebiyatından dört eserde mistik kendini bilme yolculuğu: The mystical journey of self-knowledge in four works of world literatüre

Özet Bu çalışmada, İngiliz edebiyatından John Bunyan’ın (1628-1688) Çarmıh Yolcusu (1678/1684), Alman edebiyatından Hermann Hesse’nin (1877-1962) Siddhartha (1922), Brezilya edebiyatından Paulo Coelho’nun (1947-) Simyacı (1988) ve Türk edebiyatından Orhan Pamuk’un (1952-) Yeni Hayat (1994) adlı romanları karşılaştırmalı olarak analiz edilmiştir. Çalışmanın çıkış noktası; Apollon Tapınağı’nın girişinde yazılı olup mistik akımlara sirayet eden “Kendini Bil!” (Gnothi Seauton) düsturudur. Araştırma nesnelerinin seçiminde, eserlerin dünyanın farklı edebiyatlarının ve farklı mistik akımlarının yetkin birer temsilcisi olmaları temel ölçüt olarak alınmıştır. Çalışmanın amacı, farklı dillerde, farklı kültürlerde ve farklı yüzyıllarda kaleme alınan bu eserlerin mistik “kendini bilme” ya da “kendini bulma” yolculuğu bağlamında incelenmesidir. Bu şekilde karşılaştırmalı edebiyatbilim ile karşılaştırmalı dinbilim kulvarlarını buluşturan disiplinlerarası nitelikteki bu çalışmada, tüm farklılıklarıyla beraber insanlığın inanç ve yaşam biçimlerindeki ortak yönelimleri vurgulayarak edebiyat aracılığıyla kültürlerarası ve dinlerarası eşitliğe ve sağlıklı iletişime katkıda bulunulması hedeflenmektedir. Çalışmanın amaç ve hedefleri, B.M.’in 2030 Sürdürülebilir Kalkınma Amaçlarından ırk, din, mezhep, kültür, cinsiyet, yaş vb. konularda toplumsal, ekonomik ve hukuksal eşitsizliklerin azaltılması ve her tür ayrımcılığın ortadan kaldırılması hedeflerini içeren 10. Maddeyle örtüşmektedir. Kuramsal-yöntemsel açıdan karşılaştırmalı edebiyatın araştırma alanına giren bu çalışmanın hipotezi, dünya edebiyatından seçilmiş eserlerde yol/ yolculuk motifinin ana karakterlerin ruhsal tekâmül sürecine karşılık geldiğidir. Çalışmanın amaç ve hedeflerine koşut olarak kültürler ve dinlerarası yorum bilgisi (hermeneutik) yöntemi kullanılmıştır.  An extended English abstract is provided at the end of the article. Abstract This study provides a comparative analysis of John Bunyan’s (1628-1688) The Pilgrim’s Progress (1678/1684) from English literature, Hermann Hesse\u27s (1877-1962) Siddhartha (1922) from German literature, Paulo Coelho’s (1947-) The Alchemist (1988) from Brazilian literature, and Orhan Pamuk’s (1952-) New Life (1994) from Turkish literature. The starting point of this study is the maxim “Know Thyself!” (Gnothi Seauton) inscribed at the entrance to the Temple of Apollo, which permeates mystical movements. In selecting the research subjects, the fundamental criterion was that the works should be competent representatives of different world literatures and different mystical movements. The aim of the study is to examine these works, written in different languages, different cultures and different centuries, in the context of the mystical journey of “self-knowledge” or “self-discovery”. In this interdisciplinary study, which brings together the fields of comparative literary studies and comparative religious studies, the aim is to contribute to intercultural and interfaith equality and healthy communication through literature by highlighting the common orientations in human belief systems and ways of life, despite all their differences. The aims and objectives of the study are consistent with Article 10 of the UN’s 2030 Sustainable Development Goals, which includes the reduction of social, economic and legal inequalities in matters of race, religion, sect, culture, gender, age, and the other forms of discrimination. The hypothesis of this study, which falls within the research field of comparative literature from a theoretical and methodological perspective, is that the motif of the road/journey in selected works of world literature corresponds to the psychological development process of the main characters. In line with the aims and objectives of the study, the intercultural and interreligious hermeneutic method was employed

Embedding ethics through esotericism: a symbolic framework for organizational culture

This study conceptually addresses the integration of business ethics into corporate culture through the lens of esoteric thought systems. To construct this theoretical framework, the research draws upon a multidisciplinary literature review as its core conceptual methodology. It seeks to transform ethical values from abstract concepts into deeply internalized frameworks by utilizing a combined approach involving myths, storytelling, symbols, rituals, and organizational artifacts. This paper critically examines the inherent limitations of traditional ethics programs and identifies the recurring problems that arise from restricting ethical responsibility solely to Human Resources (HR) departments. By demonstrating how the symbolic and intuitive dimensions of the esoteric approach can fill this critical gap, the research highlights a more holistic path for organizational development. The structure of esotericism, which bridges individual meaning-seeking with a collective ethical consciousness, allows values to be embedded within the very fabric of the organizational culture rather than remaining as peripheral compliance measures. Ultimately, this study provides a comprehensive guide on implementing esoteric elements at the organizational level, offering practical recommendations and setting a clear agenda for future empirical research

Öğrenci sporcularda mükemmeliyetçilik ve uyku kalitesi arasındaki ilişkide gelişmeleri kaçırma korkusunun aracı rolü: The mediating role of fear of missing out in the relationship between perfectionism and sleep quality in student-athletes

Amaç: Bu araştırmanın amacı, öğrenci sporcularda mükemmeliyetçilik ile uyku kalitesi arasındaki ilişkide gelişmeleri kaçırma korkusunun aracı rolünü ve bu süreçte sosyal medya kullanım süresi gibi çevresel faktörlerin etkisini incelemektir. Yöntem: Nicel araştırma yöntemlerinden ilişkisel tarama modelinin kullanıldığı araştırmaya, 2025-2026 eğitim-öğretim yılında Türkiye’deki Spor Bilimleri Fakültelerinde öğrenim gören 239 (112 erkek, 127 kadın) öğrenci-sporcu katılmıştır. Verilerin toplanmasında Kişisel Bilgi Formu, Frost Çok Boyutlu Mükemmeliyetçilik Ölçeği, Cumhuriyet Öznel Uyku Kalitesi Ölçeği ve Sosyal Ortamlarda Gelişmeleri Kaçırma Korkusu Ölçeği kullanılmıştır. Verilerin analizi SPSS 25.0 paket programı ve PROCESS Macro eklentisi ile gerçekleştirilmiştir. Analiz öncesinde veri setinin normal dağılıma uygunluğu çarpıklık (skewness) ve basıklık (kurtosis) katsayıları incelenerek test edilmiş; değerlerin normal dağılım sınırları içerisinde olduğu görülerek parametrik testlerin kullanılmasına karar verilmiştir. Bu doğrultuda, bağımsız değişkenlere göre gruplar arası farkların incelenmesinde Bağımsız Örneklemler t-Testi; değişkenler arasındaki ilişkilerin yönü ve düzeyinin belirlenmesinde ise Pearson Korelasyon Analizi kullanılmıştır. Mükemmeliyetçilik ile uyku kalitesi arasındaki ilişkide gelişmeleri kaçırma korkusunun aracı rolünün test edilmesinde ise Hayes’in PROCESS Macro (Model 4) eklentisinden ve dolaylı etkilerin anlamlılığını incelemek için Bootstrapping tekniğinden (%95 güven aralığı) yararlanılmıştır. Bulgular: Araştırma sonucunda, cinsiyete göre erkek sporcuların ailesel beklenti ve eleştiri boyutlarında daha yüksek puan aldığı, kadın sporcuların ise uyku kalitesinin erkeklere göre anlamlı düzeyde daha düşük olduğu saptanmıştır. Sporculuk statüsüne göre milli sporcuların uyku kalitesinin milli olmayanlara göre daha yüksek olduğu belirlenmiştir. Korelasyon analizlerinde mükemmeliyetçilik arttıkça uyku kalitesinin düştüğü ve gelişmeleri kaçırma korkusu düzeyinin arttığı görülmüştür. Ancak kurulan aracılık modelinde, gelişmeleri kaçırma korkusunun mükemmeliyetçilik ile uyku kalitesi arasında anlamlı bir aracı rol üstlenmediği tespit edilmiştir. Modele dahil edilen kontrol değişkenlerinden yalnızca günlük sosyal medya kullanım süresinin uyku kalitesi üzerinde anlamlı ve güçlü bir yordayıcı olduğu sonucuna ulaşılmıştır. Extended English Abstract is provided at the end of the article. Abstract Aim: The aim of this study is to investigate the mediating role of the fear of missing out (FoMO) in the relationship between perfectionism and sleep quality in student-athletes, and the effect of environmental factors such as social media usage time in this process. Method: The study utilized the relational survey model, a quantitative research method. The participants consisted of 239 student-athletes (112 male, 127 female) studying at Faculties of Sports Sciences in Turkey during the 2025-2026 academic year. Data collection involved a Personal Information Form, the Frost Multidimensional Perfectionism Scale, the Cumhuriyet Subjective Sleep Quality Scale, and the Fear of Missing Out in Social Environments Scale. Data analysis was performed using the SPSS 25.0 software package and the PROCESS Macro extension. Prior to analysis, the conformity of the dataset to normal distribution was tested by examining skewness and kurtosis coefficients; observing that the values were within normal distribution limits, it was decided to use parametric tests. Accordingly, the Independent Samples t-Test was used to examine differences between groups based on independent variables, and the Pearson Correlation Analysis was used to determine the direction and level of relationships between variables. Hayes\u27 PROCESS Macro (Model 4) extension and the Bootstrapping technique (95% confidence interval) were utilized to test the mediating role of FoMO in the relationship between perfectionism and sleep quality and to examine the significance of indirect effects. Findings: The results indicated that male athletes scored significantly higher in parental expectations and parental criticism dimensions compared to females, while female athletes had significantly lower sleep quality than males. According to athletic status, national athletes were found to have higher sleep quality than non-national athletes. Correlation analyses revealed that as perfectionism increased, sleep quality decreased and FoMO levels increased. However, in the established mediation model, it was determined that the fear of missing out did not assume a significant mediating role between perfectionism and sleep quality. Among the control variables included in the model, only daily social media usage time was found to be a significant and strong predictor of sleep quality. Conclusions: In conclusion, perfectionism negatively affects sleep quality in student-athletes; however, this effect occurs not through FoMO, but directly through personality traits and behavioral factors such as social media usage time. Sonuçlar: Sonuç olarak öğrenci sporcularda mükemmeliyetçilik uyku kalitesini olumsuz etkilemektedir; ancak bu etki gelişmeleri kaçırma korkusu üzerinden değil, doğrudan kişilik özellikleri ve sosyal medya kullanım süresi gibi davranışsal faktörler üzerinden gerçekleşmektedir

Doğa etkinliklerinin kronik ruhsal hastalığı olan bireylerin stres düzeylerine etkisi: The effect of nature activities on stress levels of individuals who have chronic mental illness

Öz Bireyin çevre ve doğayla olumlu ilişkisi, çoğu hastalığın başlangıç ​​noktası olan stresi önlemeye veya semptomlarını azaltmaya yardımcı olur. Bu çalışmada katılımcılara ekoterapi uygulamaları kapsamında doğa aktiviteleri yaptırılmıştır. Çalışmanın amacı, doğa etkinliklerinin kronik ruhsal hastalığı olan bireylerin stres seviyelerine etkisini belirlemektir. Yöntem Araştırmada, deney ve kontrol gruplarından oluşan TRSM’e kayıtlı kronik ruhsal hastalığı olan bireylerle yapılan doğa etkinliklerinin bu bireylerin stres düzeylerine etkisini değerlendirmek için ön-test son-test kontrol gruplu yarı deneysel desen kullanılmıştır. Deney grubu 7, kontrol grubu ise 5 kişiden oluşmuştur. Örneklem sayıları için hesaplanan güç analizi değeri, Algılanan Stres Ölçeği (ASÖ) ön test-son test puanına göre 0,82 olarak bulunmuştur (d>0,80  etki büyüklüğü güçlüdür). Bulgular Doğa aktivitelerinden sonra, doğaya bağlılığı ve farkındalığı ölçen maddeleri içeren Dİ-Benlik alt ölçeğinin ön test ve son test ortalama puanları arasında yalnızca deney grubu için istatistiksel olarak anlamlı bir fark bulunmuştur (p=0,042). ASÖ algılanan stres alt ölçeğinde kontrol grubunun ön test ve son test ortalama puanları arasında istatistiksel olarak anlamlı bir fark bulunmuştur (p =0,039). Deney ve kontrol gruplarının ASÖ toplam ölçek son test ortalama puanları arasında istatistiksel olarak anlamlı bir fark bulunmuştur (U=-2,359, p=0,018). Sonuç Tüm ölçümlerde anlamlı farklar elde edilmese de, doğa aktivitelerinin stres düzeyleri üzerinde etkili olduğu ve katılımcıların doğayla ilişkilerinin yapılandırıldığı görülmüştür. Bu sonuç, doğada zaman geçirmenin stres düzeyini kontrol etmeye yardımcı olduğunu göstermektedir. Bu araştırmanın sonuçlarına göre, doğa temelli aktiviteler deney grubunu olumlu etkilemiş ve stres seviyelerini yönetmelerini sağlamıştır. Bununla birlikte, kontrol grubunda, doğa temelli müdahalelerin yokluğu, COVID-19 pandemisi ve bunun sonucunda ortaya çıkan aktivite kısıtlamaları, stres seviyelerinde önemli bir artışa yol açmıştır. Abstract A positive relationship between individuals and the environment and nature helps prevent stress, which is considered the starting point of many diseases, or reduces its symptoms. In this study, participants engaged in nature-based activities within the scope of ecotherapy practices. The aim of this study was to determine the effect of nature activities on the stress levels of individuals with chronic mental illness. Method In this study, a quasi-experimental pretest–posttest control group design was used to evaluate the effect of nature activities on the stress levels of individuals with chronic mental illness registered at the Community Mental Health Center (TRSM). The experimental group consisted of 7 participants and the control group consisted of 5 participants. According to the pretest–posttest scores of the Perceived Stress Scale (PSS), the power analysis value calculated for the sample size was found to be 0.82 (d > 0.80 indicating a strong effect size). After the nature activities, a statistically significant difference was found only in the experimental group between the pretest and posttest mean scores of the DI-Self subscale, which includes items measuring nature connection and awareness (p = 0.042). A statistically significant difference was found between the pretest and posttest mean scores of the control group on the perceived stress subscale of the PSS (p = 0.039). In addition, a statistically significant difference was found between the posttest mean scores of the experimental and control groups on the total PSS scale (U = −2.359, p = 0.018). Although statistically significant differences were not obtained in all measurements, nature activities were found to have an effect on stress levels and to strengthen participants’ relationship with nature. These findings indicate that spending time in nature may help regulate stress levels. According to the results of this study, nature-based activities positively affected the experimental group and helped participants manage their stress levels. However, in the control group, the absence of nature-based interventions, along with the COVID-19 pandemic and related activity restrictions, led to a significant increase in stress levels. Extended English Abstract is provided at the end of the article

Okul öncesi eğitim kurumlarında fiziksel koşulların incelenmesi: İstanbul örneği ve bir model önerisi: Analysis of physical conditions in preschool education institutions: the Istanbul case and a model proposal

Öz Bir toplumun refah düzeyinin yükseltilmesi, eğitimine ve eğitim kalitesine yapılan yatırımlarla doğrudan ilişkilidir. Eğitim kalitesini artırmak için, eğitim kurumlarının ve öğrenme ortamlarının fiziksel şartlarının iyileştirilmesi esastır. Özellikle okul öncesi eğitim, çocukların bilişsel, duygusal ve sosyal gelişiminde kritik bir dönemi temsil ettiğinden, bu eğitim kurumlarının fiziksel koşullarının yeterli ve nitelikli olması son derece önemlidir. Bu nedenle, dünyada okul öncesi eğitim kurumlarının mevcut fiziksel koşullarının detaylı bir şekilde incelenmesi ve iyileştirilecek alanların belirlenmesi gereklidir. Bu araştırma, İstanbul’da özel okul öncesi eğitim kurumlarının fiziksel standartlarını, çocuk gelişim özellikleri açısından ve ilgili literatürle karşılaştırarak değerlendirmeyi amaçlamaktadır. Nitel araştırma yöntemlerinden Maksimum Çeşitlilik Örnekleme kullanılarak dört özel okul öncesi kurumun iç ve dış mekan özellikleri detaylı bir şekilde analiz edilmiştir. Gözlemlenen fiziksel koşullar, ilgili mevzuat ve literatürle karşılaştırılarak değerlendirildiğinde, incelenen kurumların fiziksel şartlarının belirlenen standartlara yakın olduğu sonucuna ulaşılmıştır. An extended English abstract providing a detailed account of the study is available at the end of the article. Abstract The well-being of a society is directly related to investments in its education and the quality of education. Improving the physical conditions of educational institutions and learning environments is essential for enhancing the quality of education. Preschool education, in particular, represents a critical period in children\u27s cognitive, emotional, and social development, making adequate and high-quality physical conditions in these institutions extremely important. Therefore, a detailed examination of the current physical conditions of preschool institutions worldwide and the identification of areas for improvement are necessary. This research aims to evaluate the physical standards of private preschool institutions in Istanbul, comparing them with relevant literature and considering child development characteristics. Using Maximum Diversity Sampling, a qualitative research method, the interior and exterior characteristics of four private preschool institutions were analyzed in detail. When the observed physical conditions were compared with relevant legislation and literature, it was concluded that the physical conditions of the institutions examined were close to the established standards

Issues faced by administrators after returning to school during the pandemic: Pandemi sürecinde okula dönüş sonrasında yöneticilerin karşılaştığı sorunlar

This study aims to determine the problems middle school administrators faced in returning to school following the pause to face-to-face education during the COVID-19 pandemic. The sample for this phenomenological study, a qualitative research design, includes 14 middle school administrators. The data used in the study was obtained through semi-structured interviews and analyzed using content analysis. The analysis concludes that school administrators experienced problems not only related to the educational and instructional process and auxiliary staff, but also problems pertaining to families, students, and organizational management to varying degrees according to the school environment, number of pupils, and dominant family structures. The fact that schools located in neigborhoods lying outside of urban centers and village schools were minimally affected by and partially exempted from the preventive prohibitons of the pandemic resulted in these schools experiencing minimal problems. It is suggested that future research determine how the behavioral changes observed in pupils returning to school following the COVID-19 pandemic affect their academic lives via longitudinal research. (Extended English summary is at the end of this document) Özet Bu araştırmanın amacı Covid-19 Pandemisi sürecinde yüz yüze eğitime verilen aradan sonra okula dönüşle birlikte ortaokul yöneticilerinin okul yönetiminde karşılaştıkları sorunları ortaya koymaktır. Nitel araştırma desenlerinden fenomenoloji (olgubilim) deseninde olan araştırmanın çalışma grubunda 14 ortaokul yöneticisi bulunmaktadır. Veriler, yarı yapılandırılmış görüşme formu kullanılarak elde edilmiştir. Verilerinin çözümlenmesinde içerik analizine başvurulmuştur. Araştırmanın sonunda, okul yöneticilerinin eğitim-öğretim, öğretmen ve yardımcı personellerden kaynaklı sorunlarının yanı sıra aileler, öğrenciler ve işletme yönetimine ilişkin sorunlar da yaşadıkları ortaya konulmuştur. Söz konusu bu sorunlar; okulun bulunduğu çevreye, öğrenci sayısına ve ailelerin yapısına göre değişebilmektedir. İlçe merkezi dışında bulunan mahalle ve köy okullarının pandemi süreci içerisinde uygulanan yasaklardan en az derecede etkilenmiş olması, kapanma sürecinde bu okulların kapanmadan kısmen muaf tutulması yaşanan sorunların asgari düzeyde kalmasını sağlamıştır. Covid-19 Pandemisi sürecinde okula dönüş sonrasında öğrencilerde gözlenen davranış değişikliklerinin, bu öğrencilerin eğitim yaşamlarına yansımasının boylamsal çalışmalarla ortaya konulması önerilmektedir

The predictive role of recreational awareness and leisure involvement on happiness among women participating in recreational hobby activities: Rekreasyonel amaçlı hobi etkinliklerine katılan kadınlarda rekreasyonel farkındalık ve serbest zaman ilgileniminin mutluluk üzerindeki yordayıcı rolü

Relational survey model was used in this study in which the relationships between recreational awareness, leisure involvement and happiness levels in women participating in recreational hobby activities were examined and tried to be revealed. The population of the study consists of female trainees in public education centers affiliated to the Sakarya Provincial Directorate of the Ministry of National Education in the year 2024-2025, while the sample consists of 409 trainees selected by easy sampling method from this universe. Data were collected using the “Personal Information Form”, “Recreation Awareness Scale”, “Leisure Involvement Scale” and “Oxford Happiness Scale Short Form”.  As a result of the research, it was determined that there were positive low-level significant relationships between the participants\u27 happiness scores and leisure involvement and recreational awareness scores, and positive moderate-level significant relationships between leisure involvement scores and recreational awareness. In addition, it was determined that leisure involvement had a significant positive predictive power of 3% on happiness and recreational awareness had a significant positive predictive power of 15% on happiness. (Extended English summary is at the end of this document) Özet Rekreasyonel amaçlı hobi etkinliklerine katılan kadınlarda rekreasyonel farkındalık, serbest zaman ilgilenimi ve mutluluk düzeyleri arasındaki ilişkilerin incelenip ortaya konulmaya çalışıldığı bu araştırmada ilişkisel tarama modeli kullanılmıştır. Araştırmanın evrenini 2024-2025 yılı MEB Sakarya İl Müdürlüğüne bağlı halk eğitim merkezlerindeki kadın kursiyer oluştururken örneklemini ise bu evren içerisinden kolay örnekleme yöntemiyle seçilen 409 kursiyer oluşturmaktadır. Veriler “Kişisel Bilgi Formu”, “Rekreasyon Farkındalık Ölçeği”, “Serbest Zaman İlgilenim Ölçeği” ve “Oxford Mutluluk Ölçeği Kısa Formu” kullanılarak toplanmıştır. Araştırma sonucunda katılımcıların mutluluk puanları ile serbest zaman ilgilenim ve rekreasyonel farkındalık puanları arasında pozitif yönde düşük düzeyde, serbest zaman ilgilenim puanları ile rekreasyonel farkındalık arasında pozitif yönde orta düzeyde anlamlı ilişkiler olduğu tespit edilmiştir. Ayrıca serbest zaman ilgileniminin mutluluk üzerinde %3 oranında pozitif yönde anlamlı yordayıcı güce sahip olduğu ve rekreasyonel farkındalığın mutluluk üzerinde %15 oranında pozitif yönde anlamlı yordayıcı güce sahip olduğu tespit edilmiştir

The effect of physical education and sports teacher candidates\u27 attitudes towards rhythm education and dance classes on their self-confidence: Beden eğitimi ve spor öğretmeni adaylarının ritim eğitimi ve dans dersine yönelik tutumlarının özgüvenlerine etkisi

Aim: The aim of this study is to examine the impact of physical education and sports teacher candidates\u27 attitudes toward rhythm education and dance courses on their self-confidence. Material and Method: The relational survey model was used in the study. The study group consisted of a total of 405 physical education and sports teacher candidates, including 202 females and 203 males. The participants were administered the “Personal Information Form,” the “Attitude Scale Toward Rhythm Education and Dance Course,” and the “Self-Confidence Scale.” The data were analyzed using SPSS 25 software. Pearson correlation test and linear regression analysis were employed in the data analysis. Results: It has been determined that there is a weak but significant positive relationship between attitude towards rhythm training and dance classes and self-confidence (r ≈ 0.2, p<0.05). When the effect of attitude subdimensions on self-confidence is examined, it was found that the acquisition and inclination subdimensions have a positive impact on self-confidence (β > 0, p<0.05). On the other hand, the antipathy subdimension was found to have a negative impact on self-confidence (β < 0, p<0.05). Conclusions: It has been stated that positive attitudes toward rhythm education and dance courses, particularly through the dimensions of gain and inclination, have a supportive effect on self-confidence. On the other hand, negative attitudes (antipathy) are emphasized to negatively affect self-confidence. These results highlight the potential of rhythm education and dance courses in fostering self-confidence. (Extended English summary is at the end of this document) Özet   Amaç: Bu araştırmada beden eğitimi ve spor öğretmeni adaylarının ritim eğitimi ve dans dersine yönelik tutumlarının özgüvenlerine etkisinin incelenmesi amaçlanmaktadır. Materyal ve Metod: Araştırmada ilişkisel tarama modeli kullanılmıştır. Çalışma grubu 202 kadın ve 203 erkek olmak üzere toplam 405 beden eğitimi ve spor öğretmeni adayından oluşmaktadır. Katılımcılara “Kişisel Bilgi Formu”, “Ritim Eğitimi ve Dans Dersine Yönelik Tutum Ölçeği” ve “Öz-Güven Ölçeği” uygulanmıştır. Veriler SPSS 25 programı ile analiz edilmiştir. Verilerin analizinde Pearson korelasyon testi ve doğrusal regresyon analizi kullanılmıştır. Bulgular: Ritim eğitimi ve dans dersine yönelik tutum ile özgüven arasında zayıf, ancak anlamlı bir pozitif ilişki olduğu tespit edilmiştir (r ≈ 0.2, p<0.05). Tutum alt boyutlarının özgüven üzerindeki etkisi incelendiğinde; kazanım ve eğilim alt boyutları özgüven üzerinde pozitif bir etki yaratmıştır (β > 0, p<0.05). Antipati alt boyutunun özgüven üzerinde negatif bir etkisi olduğu görülmüştür (β < 0, p<0.05). Sonuç: Ritim eğitimi ve dans dersine yönelik olumlu tutumların, özellikle kazanım ve eğilim boyutları üzerinden özgüven üzerinde destekleyici bir etkisi olduğu belirtilmiştir. Negatif tutumların (antipati) ise özgüveni olumsuz etkilediği vurgulanmaktadır. Bu sonuçlar, ritim eğitimi ve dans dersinin özgüven geliştirme potansiyelini ortaya koymaktadır