Tekst je nastao na tragu promišljanja trenda nove postjugoslovenske dramske
i pozorišne produkcije koja prikazuje probleme rascepa, marginalizacije i ekskluzije
pojedinaca i/ili grupa ali istovremeno otkriva mogućnosti saradnje i zajedničkog
stvaranja novih umetničkih kvaliteta. Ovi procesi koji se zasnivaju na interakciji često
imaju transkulturni karakter. U izabranim regionalnim projektima koji predstavljaju vrstu
pozorišta sećanja, feminističkog pozorišta i teatroterapije tematizuje se odstupanje
u odnosu na prevladavajući, opšteprihvaćen i društveno prihvatljiv model (na osnovu
npr. etničke, rodne i klasne pripadnosti). Autori i izvođači iz zemalja bivše Jugoslavije
naglašavaju u njima da se identiteti – većinski i manjinski, uvek oblikuju, određuju
i pokazuju kroz odnose s drugima. Ova vrsta umetničkog angažmana doprinosi borbi
protiv marginalizacije. This paper describes the specific of the new theatrical production in the
countries of the former Yugoslavia, which presents the problems of splitting, marginalization
and exclusion of individuals and/or groups, but at the same time it reveals possibilities
for collaboration and joint creation of new artistic qualities. In selected regional
projects which explore differences, authors and performers emphasize that identities – majority and minority – are always shaped, determined and demonstrated through
relationships with others
