Śląskie Seminarium Duchowne i Częstochowskie Seminarium Duchowne w Krakowie – dziedzictwo dwudziestolecia międzywojennego. Studium z dziejów zarządzania organizacją

Abstract

After Poland regained its independence in 1918, the Polish Roman Catholic Church needed to be reunited, so that thoroughly educated priests could be deployed to work in the newly established dioceses. The system of teaching had to be reorganized and this issue was fi­nally regulated by the 1925 Concordat which guaranteed the possi­bility of creating a seminary in each diocese. A special situation took place in Krakow, where in the 1920s, in addition to the existing dioc­esan seminary, the Częstochowa Seminary and the Silesian Seminary were located. The article outlines the circumstances in which the seats of these institutions were established outside home dioceses and draws attention to the cultural context of the events of that time, whose mate­rial reflection remains as the two modernist buildings preserved in the center of Krakow.Po odzyskaniu przez Polskę niepodległości w 1918 r. Kościół katolicki wymagał zespolenia, a w nowo powołanych diecezjach mieli pra­cować gruntownie wykształceni duchowni. Reorganizacji wymagał system nauczania, kwestia ta została ostatecznie uregulowana przez konkordat z 1925 r. gwarantujący możliwość utworzenia seminarium duchownego w każdej diecezji. Kraków znajdował się w szczególnej sytuacji, ponieważ w latach 20. XX w. obok istniejącego seminarium diecezjalnego założono tu dodatkowo Częstochowskie Seminarium Duchowne oraz Seminarium Śląskie. Artykuł nakreśla okoliczności powstania siedzib tych instytucji poza macierzystymi diecezjami oraz zwraca uwagę na kulturowy kontekst ówczesnych wydarzeń, których materialnym odbiciem są dziś dwa modernistyczne gmachy zachowa­ne w centrum Krakowa