Celem poniższej pracy było przedstawienie dylematów związanych ze stosowaniem leków poprawiających funkcje poznawcze
przy obecności innych schorzeń u ludzi starszych. Ze względu na powszechną w starości polipatologię otępienie,
będące jednym z najistotniejszych problemów medycznych w tym okresie życia, rzadko występuje jako pojedyncze
schorzenie – zwykle współistnieje z innymi chorobami. Leczenie otępienia jest zwykle połączone z terapią innych jednostek
chorobowych, co wiąże się ze zwiększonym ryzykiem interakcji lekowych oraz działań niepożądanych. Dodatkowo
ryzyko tych działań wzrasta z powodu zmian w farmakokinetyce wynikających z gorszej dystrybucji leków w organizmie
oraz pogarszającej się z wiekiem wydolności wielonarządowej, czego konsekwencją może być upośledzony metabolizm
i wydalanie leków. Spośród stosowanych w leczeniu otępienia inhibitorów acetylocholinesterazy interakcje najczęściej
dotyczą donepezilu, co spowodowane jest jego metabolizmem w wątrobie przy udziale cytochromu P450, który równocześnie
uczestniczy w metabolizmie wielu innych leków wykorzystywanych w terapii różnych schorzeń wieku starczego.
Przeciwwskazaniami do stosowania inhibitorów acetylocholinesterazy są przede wszystkim: ciężka niewydolność wątroby,
zespół chorego węzła zatokowego, zaburzenia rytmu i przewodnictwa, czynna choroba wrzodowa żołądka lub dwunastnicy,
choroby powodujące utrudnienie odpływu moczu, napady drgawkowe, astma oskrzelowa/przewlekła obturacyjna
choroba płuc. Działania niepożądane leków występują u kilku do kilkudziesięciu procent pacjentów, a u części z nich
stanowią przeciwwskazania do kontynuowania terapii. Problem interakcji lekowych i działań niepożądanych jest często
marginalizowany w leczeniu starszych pacjentów z otępieniem.The aim of this study is to present dilemmas associated with the use of drugs improving cognitive functions in the elderly
with medical comorbidities. Considering high incidence of multiple pathology present in the elderly, dementia, being
one of the most serious medical problems at this stage of life, rarely appears as an isolated condition and most often coexists
with other diseases. Treatment of dementia is usually combined with therapy of other disease entities, thus inducing
an increased risk of drug interactions and adverse effects. The risk of such phenomena increases further due to altered
pharmacokinetics, resulting from worse distribution of drugs in the body and age-associated multi-organ failure,
which in turn may lead to impaired metabolism and elimination of drugs. Among several acetylcholinesterase inhibitors
used in the treatment of dementia, interactions concern most often donepezil, due to its hepatic metabolism involving the
cytochrome P450, which also plays an important role in the metabolism of many other agents used in the management
of other diseases affecting the elderly. Contraindications for the use of acetylcholinesterase inhibitors include mainly severe
liver failure, sick sinus syndrome, arrhythmias and conduction disorders, active peptic ulcer within the stomach or
duodenum, conditions hindering flow of urine, convulsions/seizures, and bronchial asthma or COPD. Adverse effects of
medications concern a considerable proportion of patients, and for some of them this may be a contraindication for continuation
of the therapy. Unfortunately, the issue of drug interactions and adverse effects is often underestimated in the
treatment of elderly patients with dementia
