Bu çalışma bir giriş ve beş bölümden oluşmaktadır. Kitabın, birinci bölümünde Sünnet kavramının Lugat, Kur’an ve Hadislerde Kullanımından bahsedilir.
Yazar, sünnet kelimesinin cahiliyyede kullanılan bir kavram olduğunu, Kur’an’da
ise Sünnet kelimesinin tekil olarak çeşitli terkipler içerisinde geçtiğini, Sünnet ve
Allah kelimelerinin İslâm öncesi toplumlarda bilinmekle beraber, Sünnetullah
terkibinin kullanılmadığını, Sünnetullah’ın insanlık tarihi boyunca Allah’ın iradesine boyun eğmeyenlere uygulanan ve hiç değişmeyen ilahi kurallar olduğunu,
Kur’an’da Sünnet’n-Nebî, vb. ifadelerin bulunmadığını ancak, Kur’an’ın O’nun dini
otoritesine vurgu yaparak nebevi sünnetin İslâm toplumu için ifade ettiği değeri
ispat ettiğini söyler (s.27-35)
