Îman konusu, temel hadis kaynaklarında geniş bir şekilde yer almış, îman ile ilgili
rivayetlere farklı yorumlar yapılmıştır. İlgili rivayetler bağlamında “îmanın tanımı”,
“îman-amel ilişkisi”, “îman-İslam meselesi”, “îmanda artma ve eksilme” ve “îman ve
büyük günah problemi” ile ilgili konular, tarih boyunca Müslümanlar arasında önemli
tartışmalara ve bazen de ayrışmalara sebep olmuştur. Bu bağlamda “fakih, imam,
şeyh, muhaddis, hafız, allâme” gibi ünvanlarla anılan, 300 civarında eser kaleme alan
ve İbnü’l-Mülakkın diye bilinen Ebû Hafs Sirâcüddîn Ömer b. Alî b. Ahmed el-Ensârî
el-Mısrî (ö. 804/1401) de îman ile ilgili konularda diğer mezheplerle tartışmış onların
görüşlerine cevap ve reddiye niteliğinde açıklamalarda bulunmuştur. İbnü’l-Mülakkın’ın
hadis alanında yaptığı çalışmalardan biri de Sahîh-i Buhârî üzerine yazdığı et-Tavzîh li
Şerhi’l-Câmii’s-Sahîh adlı şerhidir. Bu çalışmada bu şerh bağlamında onun îmanla ilgili
görüşleri incelenecektir
