Sanatkâr eserini icra ederken, duygu ve düşüncelerini, yerinde
söylenilmiş doğru ve güzel sözlerle ifade etme ihtiyacı hisseder. Söz konusu
sanatkâr Divan şairi olunca, bu özellik daha belirgin bir hâl alır. Çünkü Divan
şairi, bir kuyumcu titizliğiyle şiir örgüsünü işlemeye çalışır. Klâsik şiirimizde
kabiliyet merkezli olmak kaydıyla belîğ ve fasîh ifade, -i’câz derecesi göz önüne
alındığında- şairin varmak istediği nihâî nokta sayılabilir. Bundan hareketle
çalışmamızda, belâgatin ön koşulu fesâhatin ilk adımı olan, kelimenin fesâhati
üzerinde durulacaktır. Daha sonra tenâfür, garâbet ve kıyasa muhâlefet gibi
fesâhat kusurları göz önüne alınarak Fasîh Divanı’ndan seçilmiş örnekler
değerlendirilecektir.Elequent and chaste discourse in our classical poetry providing they are
talent-centered could be regarded as the final goal a poet wants to reach when
the degree of ellipsis is considered. Within this context, I dwell upon the
chasteness of word, the first step of chasteness which is the pre-condition of
rhetoric. Next, I discuss specified samples from Fasîh Divan taking into
consideration chaste defects such as cacophony, strange word and opposition to
reconized grammatical form
