Mowa O ożywieniu umarłych występuje w akrostychicznie uporządkowanym
dziele Afrahata jako ósma, po omówieniu zagadnień wiary, miłości, postu, modlitwy,
wojen, „synów przymierza” i pokutujących. W wydaniu krytycznym nosi ona nazwę
De resurrectione mortuorum, jednak nie jest to precyzyjny przekład. Redakcja tekstu
przypada na lata 336-3371. Zdaniem Jeana Parisota perski autor starał się podkreślić
apologetyczne wątki ortodoksyjnej nauki na temat zmartwychwstania ciał w dyskusji
z błędnymi poglądami uczniów Bardesanesa2. To imię jednak ani razu wprost nie
zostało wymienione w tekście żadnej z Mów3[...
