Artykuł jest próbą nakreślenia relacji politycznych, społecznych i językowych panujących
w obrębie wspólnoty komunikacyjnej Drugiej Rzeczpospolitej. Omówiono stosunek państwa
polskiego do mniejszości narodowych zamieszkujących jego obszar oraz zarysowano sposób
odzwierciedlenia w planie językowym nastrojów społecznych wynikających ze złożonej sytuacji
narodowościowej Drugiej Rzeczpospolitej. Analiza językowa oparta została na fragmentach
stenogramów obrad sejmowych z lat 1922–1939
