بهینه سازی ریشه زایی دو ژنوتیپ عدس(Lens culinaris Medik.) در شرایط این ویترو دوره8 شماره1 سال1388

Abstract

Abstract Establishing of an efficient and repeatable regeneration protocol is one of the basic prerequirements for gene transformation and plant breeding. Lentil, because of rooting problems, is a recalcitrant legume in respect of whole regeneration. For this, we examined two methods in vitro and in vivo flowing in vitro method to induce root on regenerated shoots. In vitro-in vivo method was better than in vitro for rooting of regenerated shoots. The shoots regenerated from medium containing 2 mg/lit BAP produced higher frequency of rooting (70%) than medium containing 3, 4 mg/lit BAP that represents the inhibitory effect of cytokenins on root induction. IBA (10 mg /lit) as a overnight pretreatment, induced higher frequency of rooting than 3 days pretreatment while, NAA hormone with similar concentration as a 3 days pretreatment produced highest frequency of rooting (80%). Genotypes had no effect on percent, number and length of produced roots. Keywords: Lentil, Rooting, Auxin, explant, in vitroچکیده باززایی موثر و با کارایی بالا از پیش نیازهای اساسی انتقال ژن به گیاهان بشمار می‌رود. گیاه عدس به دلیل مشکلات در القاء ریشه زایی به عنوان یکی از بقولات سرسخت در باززایی کامل گیاه محسوب می‌شود. به این منظور از دو روش این ویترو و روش این ویوو به دنبال این ویترو جهت ریشه زایی ساقه‌های باززایی شده در این گیاه استفاده شد. روش ریشه زایی این ویترو- این ویوو روش مناسب تری نسبت به روش این ویترو جهت ریشه زایی ساقه‌های باززایی شده تشخیص داده شد. ساقه‌های باززایی شده از محیط حاوی 2 میلی گرم در لیترBAP، دارای ریشه زایی بیشتری (70%) نسبت به ساقه‌های باززایی شده از محیط‌های حاوی 3 و 4 میلی گرم در لیتر BAP می‌باشند که نشان دهنده اثر بازدارندگی سیتوکینین‌ها در ریشه زایی می‌باشد. هورمون IBA در غلظت 10 میلی‌گرم در لیتر به صورت پیش تیمار 24 ساعته، درصد ریشه زایی بیشتری را نسبت به پیش تیمار سه شبانه روزه القاء نمود. در حالی که هورمون NAA با همان غلظت به صورت پیش تیمار سه شبانه روز، بیشترین درصد ریشه (80 درصد) را تولید نمود. بین دو ژنوتیپ مورد استفاده تفاوت معنی داری در درصد، تعداد و طول ریشه زایی ساقه‌ها وجود نداشت. واژه‌های کلیدی: عدس، ریشه زایی، اکسین، ریزنمونه و این ویتر