Twórczość plastyczna wydaje się być niedocenianym przez tyflopedagogów obszarem aktywności dzieci, młodzieży oraz dorosłych osób niewidomych i głuchoniewidomych. Tymczasem osoby te warto angażować w wiele form plastycznej kreacji, dodatkowo kierując się zasadą „im wcześniej, tym lepiej”. Tego typu doświadczenia mogą wspierać rozwój poznawczy, emocjonalny i społeczny osób z poważną dysfunkcją wzroku. Zostanie to wykazane na podstawie analizy literatury przedmiotu oraz poprzez przytoczenie studiów przypadków głuchoniewidomych uczestników plenerów rzeźbiarskich w Orońsku.Udostępnienie publikacji Wydawnictwa Uniwersytetu Łódzkiego finansowane w ramach projektu „Doskonałość naukowa kluczem do doskonałości kształcenia”. Projekt realizowany jest ze środków Europejskiego Funduszu Społecznego w ramach Programu Operacyjnego Wiedza Edukacja Rozwój; nr umowy: POWER.03.05.00-00-Z092/17-00
