Jaros, Irena

Logopaedica Lodziensia

Repozytorium Uniwersytetu Łódzkiego (University of Lodz Repository)

Nr 2 (2018)DOI: http://dx.doi.org/10.18778/2544-7238.02.12Irena Jaros*Sprawozdanie z sesji pt. Transformacja, podstawy badawcze i diagnostyczno- -terapeutyczne współczesnej logopedii podczas XIII Konferencji Naukowo- -Szkoleniowej Sekcji Audiologicznej i Sekcji Foniatrycznej Polskiego Towarzystwa Otorynolaryngologów Chirurgów Głowy i Szyi,  Łódź, 22–24 marca 2018 r.W dniach 22–24 marca 2018 roku w przestronnych pomieszczeniach hotelu Andels w Łodzi odbyła się XIII Konferencja Naukowo-Szkoleniowa Sekcji Audiologicznej i Sekcji Foniatrycznej Polskiego Towarzystwa Otorynolaryngologów Chirurgów Głowy i Szyi1. W jej programie znalazła się sesja poświęcona zagadnieniom logo-pedycznym, pt. Transformacja, podstawy badawcze i diagnostyczno-terapeutyczne współczesnej logopedii. Na zaproszenie prof. zw. dr. hab. Jurka Olszewskiego, prze-wodniczącego Komitetu Naukowego i Organizacyjnego Konferencji, wzięli w niej udział między innymi pracownicy Zakładu Dialektologii Polskiej i Logopedii Insty-tutu Filologii Polskiej i Logopedii Uniwersytetu Łódzkiego. Zaprezentowane podczas dwugodzinnej sesji referaty obejmowały różnorodne zagadnienia.* Zakład Dialektologii Polskiej i Logopedii, Instytut Filologii Polskiej i Logopedii, Wydział Filolo-giczny Uniwersytetu Łódzkiego, ul. Pomorska 171/173, 90–236 Łódź, e-mail: irena.jaros@uni.lodz.pl.1 Streszczenia wystąpień zostały opublikowane w „Nowej Audiofonologii”, marzec 2018, t. 7, nr 1, s. 75–119.162 • Irena JarosObrady rozpoczęła prof. Irena Jaros (Uniwersytet Łódzki), która w swoim wy-stąpieniu pt. Interdyscyplinarny charakter kształcenia logopedów w Polsce skupiła się na konsekwencjach interdyscyplinarności (a. multiinterdyscyplinarności) logopedii jako nauki dla procesu dydaktycznego w kształceniu logopedów w Polsce na różnych typach studiów (stacjonarnych i niestacjonarnych). Zwróciła uwagę, że w akademi-ckich programach nauczania logopedów na dobór treści z zakresu podstawowych dy-scyplin – językoznawstwa, psychologii, pedagogiki i medycyny – mają także wpływ specjalności logopedyczne, na które programowo kładzie się nacisk podczas edukacji logopedów posiadających ogólne przygotowanie do wykonywania zawodu (np. neu-rologopedia, surdologopedia, balbutologopedia, oligofrenologopedia, glottologopedia, logopedia artystyczna), oraz kierunki aplikacyjne, łączone z ogólnym kształceniem logopedów (np. audiologia, logopedia medialna, emisja głosu, wczesne wspomaganie rozwoju itp.). Interdyscyplinarność edukacji logopedów, wymagająca zaangażowania w prowadzenie zajęć dydaktycznych specjalistów różnych dziedzin, przynosi wymier-ne korzyści. Pozwala logopedom: 1) lepiej poznać przyczyny poszczególnych typów zaburzeń mowy, 2) wykorzystać posiadaną wiedzę w diagnozie i programowaniu po-stępowania terapeutycznego, 3) zwrócić uwagę na potrzebę współpracy specjalistów różnych dziedzin w procesie diagnozy i terapii zaburzeń językowych.Zakres współpracy logopedy z lekarzami – specjalistami w zakresie laryngolo-gii onkologicznej, foniatrii i audiologii – szczegółowo przedstawiła prof. Renata Marciniak-Firadza (Uniwersytet Łódzki) w referacie pt. Współpraca logopedy z la-ryngologiem, foniatrą, audiologiem w procesie rehabilitacji zaburzeń głosu i mowy. W swoim wystąpieniu skupiła się na omówieniu zadań (onko)logopedy jako człon-ka interdyscyplinarnego zespołu specjalistów biorących udział w terapii pacjentów z chorobami nowotworowymi w obrębie jamy ustnej, jamy nosowej, krtani i gar-dła, osób z dysfonią zawodową, dzieci niedosłyszących i głuchych. Należą do nich między innymi: diagnoza zaburzeń mowy i komunikacji, oraz dysfagii o podłożu onkologicznym, tworzenie programów terapii tego typu zaburzeń, restytucja mowy w możliwym zakresie, usprawnianie artykulacji, rozwijanie komunikacji alterna-tywnej i wspomagającej, prowadzenie terapii połykania w sytuacji dysfunkcji.Celem wystąpienia dr Moniki Kaźmierczak (Uniwersytet Łódzki) pt. Samoocena jako jeden z wyznaczników efektywności kształcenia i rehabilitacji głosu było określe-nie stopnia przydatności samooceny jakości głosu do oceny efektywności jego kształ-cenia i rehabilitacji. Wnioski sformułowane na podstawie badań przeprowadzonych wśród dorosłych pacjentów i studentów kierunków nauczycielskich dotyczyły celo-wości samooceny i jej znacznej przydatności do (samo)określenia świadomości z za-kresu higieny i prawidłowej emisji głosu oraz efektywności ćwiczeń prowadzących do podniesienia jakości komunikacji werbalnej.O potrzebie włączenia logopedy do interdyscyplinarnego zespołu specjalistów zajmujących się leczeniem demencji mówiła w swoim wystąpieniu pt. Standardy diagnozy i opieki logopedycznej w otępieniu dr Renata Gliwa (Uniwersytet Łódzki). Sprawozdanie z sesji pt. Transformacja, podstawy badawcze i diagnostyczno-terapeutyczne współczesnej logopedii… • 163Ocena stopnia zaburzeń funkcji językowych pacjenta w stanie otępienia, dokony-wana przez psychologa czy neuropsychologa, mogłaby stać się bardziej precyzyjna, gdyby w proces diagnozy był włączony logopeda. Jej zdaniem odpowiednio przygo-towana i poprowadzona terapia logopedyczna może przyczynić się do wolniejszego progresu zaburzeń demencyjnych. R. Gliwa dokonała przeglądu i oceny aktualnie dostępnych narzędzi stosowanych w diagnostyce zaburzeń mowy w różnych typach otępienia, a korzystając z własnych doświadczeń klinicznych, omówiła procedurę i zasady prowadzenia terapii logopedycznej z uwzględnieniem stopnia zaawanso-wania choroby.Zagadnienie natury terminologicznej podjęła w swoim wystąpieniu pt. Kontro-wersje wokół terminu „opóźniony rozwój mowy” dr Ewa Gacka (Uniwersytet Łódz-ki), która zajęła się tym niejednoznacznym, nie tylko w logopedii, terminem. Refe-rentka przedstawiła różne ujęcia i klasyfikacje opóźnień w kształtowaniu się mowy oraz zaprezentowała własne, autorskie stanowisko, oparte na wyodrębnionych przez Shari Brand Robertson oraz Susan Ellis Weismer grupach dzieci charakteryzujących się tym zaburzeniem.Efekty współpracy logopedy z lekarzem onkologiem stały się podstawą referatu dotyczącego diagnozy i terapii logopedycznej zaburzeń mowy powstałych w wyni-ku radioterapii pt. Odczyn popromienny u chorych na nowotwory regionu głowy i szyi w diagnozie i terapii logopedycznej. Jego autorka – mgr Izabela Buczyńska (Centrum Onkologii w Gliwicach) – przedstawiła wyniki swoich badań na temat znaczenia sty-mulacji logopedycznej twarzoczaszki u osób po radioterapii dla obniżenia poziomu powikłań i zmniejszenia skutków ubocznych tej metody leczenia. Na podstawie ana-lizy badań 45 pacjentów po zabiegach rekonstrukcyjnych w obrębie twarzoczaszki oraz chorych nieoperacyjnych wykazała korzystny wpływ logoterapii na stabilizację lub podniesienie jakości życia pacjenta poddanego radioterapii, zwłaszcza w zakre-sie zaburzeń połykania i żucia.Logopedycznej terapii dzieci z uszkodzonym narządem słuchu poświęcony był referat mgr Agnieszki Dziedzic (Zespół Szkół Specjalnych w Świdnicy) pt. Zasto-sowanie elementów metody werbo-tonalnej w terapii dzieci z uszkodzonym narzą-dem słuchu, prezentujący teoretyczne założenia wspomnianej metody oraz opis praktycznego zastosowania w terapii jej poszczególnych elementów (np. stymulacji muzycznych, stymulacji ruchowych, rytmu fonetycznego). Referentka przedstawi-ła proces programowania terapii dziecka niesłyszącego z wykorzystaniem metody werbo-tonalnej oraz propozycje ćwiczeń z zakresu rytmu ciała i rytmu fonetycz-nego małego dziecka z wadą słuchu.Tematyka wygłoszonych referatów oraz towarzysząca im rzeczowa dyskusja po-twierdziły, że logopedzi zauważają potrzebę ścisłej współpracy z lekarzami specja-listami w procesie diagnozy i terapii (rehabilitacji) chorych z zaburzeniami mowy o różnej etiologii. Fakt ten wynika z istoty logopedii, która łączy wiedzę różnych dziedzin.164 • Irena JarosOrganizatorzy konferencji – Klinika Otolaryngologii, Onkologii Laryngolo-gicznej, Audiologii i Foniatrii Uniwersytetu Medycznego w Łodzi, Sekcja Audio-logiczna i Sekcja Foniatryczna Polskiego Towarzystwa Otorynolaryngologów Chi-rurgów Głowy i Szyi, Pro Cordis – Fundacja Rozwoju Uniwersyteckiego Szpitala Klinicznego im. WAM, Centralny Szpital Weteranów oraz Stowarzyszenie Roz-woju Otorynolaryngologów Chirurgów Głowy i Szyi im. WAM w Łodzi – stwo-rzyli doskonałą atmosferę do wymiany myśli naukowej, sprzyjającą nawiązywa-niu nowych i wzmacnianiu istniejących już więzów koleżeńskich. 

Sprawozdanie z sesji pt. Transformacja, podstawy badawcze i diagnostyczno-terapeutyczne współczesnej logopedii podczas XIII Konferencji Naukowo-Szkoleniowej Sekcji Audiologicznej i Sekcji Foniatrycznej Polskiego Towarzystwa Otorynolaryngologów Chirurgów Głowy i Szyi, Łódź, 22–24 marca 2018 r.

Biblioteka Nauki - repozytorium artykuÅÃ³w

http://dspace.uni.lodz.pl:8080/xmlui/bitstream/11089/28037/1/2_12_161-164_Jaros%20I..pdf

Abstract

Similar works

Full text

Available Versions

Repozytorium Uniwersytetu Łódzkiego (University of Lodz Repository)

Biblioteka Nauki - repozytorium artykuÅÃ³w

Abstract

Similar works

Full text

Available Versions

Repozytorium Uniwersytetu Łódzkiego (University of Lodz Repository)

Biblioteka Nauki - repozytorium artykuÅÃ³w

Biblioteka Nauki - repozytorium artykuÅÃ³w