Publikacja jest zbiorem artykułów eksplorujących relacje między dziennikarstwem a literaturą z różnych perspektyw i w różnych obszarach językowych. Wobec postępującej w ostatnich dziesięcioleciach kontaminacji między dziennikarstwem a literaturą autorzy tekstów pochylają się nad historycznymi związkami między badanymi dziedzinami (począwszy od starożytności do czasów najbardziej współczesnych), stawiają pytania dotyczące kontekstów kulturowych determinujących badaną ekspresję, przyglądają się typowym dla niej środkom wyrazu, wychwytują nieuniknioną hybrydyzację form oraz kreślą sylwetki konkretnych dziennikarzy-pisarzy. Wartością dodaną jest zderzenie perspektyw badawczych w odniesieniu do różnych kręgów kulturowych (hiszpański, latynoamerykański, francuski, bułgarski, polski, amerykański, angielski, germański, klasyczny, włoski). Takie ujęcie prowadzi do wieloaspektowej problematyzacji niezwykle aktualnego wymiaru współczesnej kultury.Najstarsze greckie świadectwa literackie nie potwierdzają trenodycznego charakteru elegii.
W zachowanym dorobku archaicznych poetów znajdują się utwory o tematyce bitewnej, miłosnej,
parenetycznej, dydaktycznej, filozoficznej. W tę różnorodność treściową wpisuje się elegia
publicystyczna Solona. Jego twórczość poetycka w głównej mierze jest związana z aktywnością
w życiu społeczno-politycznym Aten VII/VI wieku p.n.e. Część wprowadzonych przez Solona
reform, zmierzających do likwidacji głębokiego kryzysu wewnętrznego ateńskiej polis, nie spotkało
się z akceptacją grup społecznych zaangażowanych w konflikt. Twórczość poetycka, w tym
także elegijna, tego męża stanu stała się polem publicystycznej dyskusji z przeciwnikami politycznymi,
a jego utwory instrumentem propagandy społecznej.The earliest texts written in ancient Greek language do not confirm mourning character of
ancient elegy. Among the oldest surviving works of archaic period poets there are texts that focus
on military, amatory, parenetic, didactic or philosophical themes. Solon’s works on social and political
subjects may be also included in that miscellany of issues. Solon’s literary works result from
his active participation within political and social community of Athens in the VII-VI centuries
B. C. Some of his reforms to legislate against political, economic, and moral decline in archaic
polis failed in the short term as they were not approved by the Athenians engaged in the conflict.
Therefore his poetry became a way to defend his constitutional, economic and moral reforms and
beliefs against political opponents. Thus, Solon’s elegy may be regarded an instrument of social
and political discussion written not for pleasure but rather as patriotic propaganda
