Artykuł dotyczy stosunków rodzinnych, a w szczególności relacji pomiędzy dziadkami i wnukami
w drugiej połowie XIX wieku. Podstawę źródłową stanowi osiem pamiętników, pochodzących
z różnych terytoriów: zaboru austriackiego, zaboru rosyjskiego i Kresów. Opracowanie
dotyczy udziału dziadków w życiu rodzinnym oraz wychowaniu wnuków. Autorka
zwraca uwagę na miejsce, jakie starsze pokolenie zajmowało w hierarchii rodziny, na charakter
i częstotliwość spotkań międzypokoleniowych, a także na miejsce zamieszkania seniorów. Ważnym tematem podejmowanym w artykule są relacje z wnukami, sposób ich traktowania
i wychowywania przez dziadków oraz to, czy byli wśród nich faworyci. Podejmowany jest też
temat konfliktów międzypokoleniowych, w jakich obszarach się one pojawiały, kto w nich
uczestniczył oraz które pokolenie miało ostateczne słowo w sporze. Istotną kwestią jest również
wpływ seniorów na małżeństwa swoich wnuków. Artykuł stanowi próbę przybliżenia
czytelnikowi jakości relacji rodzinnych pomiędzy trzema pokoleniami z perspektywy wspomnień
poszczególnych autorów. Takie ujęcie omawianej problematyki pozwala nie tylko na
poszerzenie wiedzy na temat XIX‑wiecznej rodziny, ale przybliża również nieznane dotąd
realia życia poszczególnych jej członków
