Chróścielewski, Tadeusz

Biuletyn Szadkowski

Polish

Repozytorium Uniwersytetu Łódzkiego (University of Lodz Repository)

Biuletyn Szadkowski, tom 3 155  Tadeusz Chró cielewski *    O TYM JAK MATKA BO A OCALIŁA SKARBY KO CIOŁA W SZADKU  Gdy wojska szły Krzy aków przez Polsk  jak przez cmentarz, klucznika w mie cie Szadku zbudziła Wniebowzi ta.  O ta wła nie, z obrazu, gdzie w szlacheckiej koronie wpływa na niebieski lazur rzucaj c ziemskie błonie.  Przyszła Anielska Pani Do wyrka dziadowego Z wielebnymi duchami szwadronu skrzydlatego.  „Wstawaj, panie ko cielny, ukryj złote przybory, wszak król Łokietek dzielny nie nadszedł do tej pory  i jeszcze pod Płowcami nie potłukł tych psubratów. Skryj wa  w nawie pod kamie  komunik aparatów.                                                             * Tadeusz Chró cielewski jest pisarzem, poet  i tłumaczem (uchonorowany m.in. nagrod  Miasta Łodzi w 1979 r. za całokształt twórczo ci literackiej). O tym jak Matka Boska ocaliła skarby ko cioła w Szadku 156 Bo Krzy ak – ludomorzec i złodziej ze  jak sroka: morduje sługi Bo e a złoto pcha do worka.  Ergo złot  monstrancj , dzban wina z miasta Kana, Lancelotow  lanc , kielich złotoró any,  srebrem pisane ksi gi od deski a  do deski, relikwij pełen t gich relikwiarz wi tojerski,  ergo drug  monstrancj  i dwa bremskie puchary za kamie  wetknij, wasze, w tym murze, gdzie maszkary.”  Porywa si  z barłogu dziad na rozkaz niebia ski ... A ju  siekł mieczem wrogów Ostatni wojak naski ...  I wnet legł w ranach w progu ostatni wojak naski, i wjechał jak na czołgu w zbór konno szkop hultajski  a eby si  pomodli , lecz aby nakra  złota, jak czyni  krad cy podli.  Szuka go niestrudzenie obuchem w ciany dzwoni ... Wtem patrzy – starszy Niemiec grozi mu z polichromii !!   Tadeusz Chró cielewski 157 A czarny jest jak w tłusz, ma wielkie oczy abie ... Szkop my lał, e to ... komtur, a to farbowany diabeł.  „Hajhitla” – wrzasł, wpadł w sienie, skrył si  w choszczewskie błota ... bo my lał, e to ... komtur a nie e ... czart niecnota.  I przez to ocalały skarby w ciennej opoce, wnet te  ci gn ł król Mały I sprawił tamtym – Płowce.  Wi c czyim to staraniem ocalał skarb szadkowy? Anielskiej Niebios Pani, co niła si  dziadowi.  Ty, który bywasz w Szadku, w drowcze zawsze drogi, wst p e nie na ostatku w gotyckiej fary progi.  W ołtarzu Wniebowzi ta w obłoku si  kolebie, o ziemi nie pami ta, bo gdzie by, gdy jest w niebie!  Ale wła nie pami ta – Ta, której w gwiazdach czoło. Nieobca Jej, cho  wi ta, pogoda i wesoło .  Obraca wzrok na cian , U miechnie si  do Złego ... pogadaj z zakrystianem. Ten powie ci – dlaczego. 

O tym jak matka boża ocaliła skarby kościoła w Szadku

http://dspace.uni.lodz.pl:8080/xmlui/bitstream/11089/4351/1/T.Chroscielewski-Wiersze.pdf

O tym jak matka boża ocaliła skarby kościoła w Szadku

Abstract

Similar works

Full text

Available Versions

Repozytorium Uniwersytetu Łódzkiego (University of Lodz Repository)