Jest to artykuł ks. prof. Johannesa Hofmanna, który pierwotnie wygłosił jako referat
dnia 21 czerwca 2006 roku w parafii Grossmehring, poszerzony i uzupełniony przypisami.
Artykuł tu tłumaczony ukazał się w „Klerusblatt” 86(2006) s. 184-190.While a professor in Regensburg, Pope Benedict XVI highly evaluated the
importance of Christian antiquity in the process of integrating Christians. The
idea of primacy shaped during the first millenium of Christianity should be
respected by the Orthodox Christians. That is why emphasizing the value of
first Christian communities and their bishop in Rome has a strong ecumenical
dimension for the Church of the first thousand years of Christianity.
What contributes to this high position of the main ancient Churches is their
political rank, the presence and activity of the Apostles in particular cities,
high number of the faithful in particular communities, intensiveness of their
missionary actions and the qualifications of their bishops. These criteria of
importance of the chief apostolic sees are analysed against main events of
the 1st-3rd A.D. The article stresses the fact of raising importance of the Roman Church, its high religious and spiritual significance till the half of the 2nd century,
Rome as a place following privileged tradition (from the 2nd half of the 2nd
century) and, at the third stage of development, other episcopal sees (Antioch,
Alexandria, Carthagine) which from the half of the 3rd century pave the way
to establishing their own communion centres. The same period marks Rome’s
attempts to precise the canon of the New Testament and designate the borders
of the Church. Another important events include the main Churches’ (Rome,
Alexandria, Jerusalem, Caesarea, Ephesus) disputes over Easter, heretics and
the case of Paul of Samosate. In all these aspects the importance of the main
Episcopal see in Rome and its cooperation with other main ancient Churches
is clearly visible.Ksiądz prof. Johannes Hofmann (* 1950) jest od 1993 roku kierownikiem katedry historii
starożytnego Kościoła i patrologii, a od roku 1998 prowadzi kierunek studiów Ostkirchliche Theologie
przy Wydziale Teologicznym Katolickiego Uniwersytetu w Eichstätt-Ingostadt. W latach
1994-2000 był naczelnym redaktorem czasopisma „Ostkirchliche Studien”, a w latach 1997-2000
również redaktorem serii „Das östliche Christentum”. W latach 1997-2006 był członkiem Komisji
Wspólnej Grecko-prawosławnej Metropolii, Kościoła Prawosławnego w Niemczech i Episkopatu
Niemiec. Od 2000 roku jest konsultorem Kongregacji do spraw Kościołów Wschodnich.Uniwersytet w Eichstätt-Ingostadt727229
