"Mowa O śmierci i czasach ostatecznych kończy cykl drugiej części Demonstrationes
Afrahata jako dwudziesta druga w kolejności. W wydaniu krytycznym nosi ona
nazwę De morte et novissimis temporibus ( ).
Pierwsze jej zdanie rozpoczyna się od ostatniej w alfabecie syryjskim litery taw (ܬ):
„Ludzie sprawiedliwi i prawi, dobrzy i mądrzy…”. W literackiej strukturze całego
dzieła widoczna jest zasada alfabetyzmu. Redakcja tekstu przypada na lata 343-344,
o czym wprost wspomina Autor. W przedostatnim punkcie De morte podaje on listę
wszystkich Demonstrationes, podkreślając wartość wiary, jako fundamentu w przekazie
wszystkich poleceń, nakazów i zachęt." […] (fragm.
