Tekst koncentruje się na antropologicznym fundamencie zagadnienia
homoseksualności poruszanego we współczesnej teologii ekumenicznej
oraz w dialogach międzykościelnych. Okazuje się, że adekwatne rozwiązanie
istniejących między denominacjami rozbieżności w nauczaniu etycznym nie
jest możliwe jedynie na poziomie wyznaniowej doktryny etycznej (moralnej),
lecz musi sięgać do jej antropologicznych fundamentów. Wydaje się zresztą,
że nowy język używany zarówno przez poszczególne denominacje chrześcijańskie,
jak też przez gremia ekumeniczne w odniesieniu do zjawiska homoseksualności
ma swoje korzenie właśnie w świadomości, iż koncentracja na
nauczaniu moralnym bez pogłębienia jego podstawy antropologicznej nie
pozwoli chrześcijanom na adekwatne ujęcie tegoż zjawiska oraz na dialog ze
współczesną kulturą zachodnią, coraz bardziej otwarcie odrzucającą klasyczne
chrześcijańskie zasady etyczne.
Artykuł naświetla najpierw znaczenie problemu homoseksualności dla
samego ruchu ekumenicznego. W dalszym etapie przedstawia wybrane
wypowiedzi dialogowe na temat homoseksualności. Następnie wypowiedzi
te wraz z treściami obecnymi we współczesnej debacie teologicznej stają się
podstawą do ukazania typologii argumentacji antropologicznej.Ks. dr hab. MARCIN SKŁADANOWSKI – adiunkt w Katedrze Teologii
Protestanckiej KUL i wykładowca w Wyższym Seminarium Duchownym
w Drohiczynie; główne obszary badań naukowych: problemy etyczne
we współczesnym dialogu ekumenicznym, antropologia ekumeniczna,
katolickie zasady ekumenizmu.The John Paul II Catholic University of Lublin13/28910