Głównym dokumentem zakładającym całkowitą neutralność klimatyczną Europy do roku
2050 jest program Europejski Zielony Ład. Strategia UE zakłada, że gaz ziemny w czystej
postaci jest traktowany jako paliwo przejściowe, tzn. będzie stopniowo wypierany – m.in.
na rzecz programów wodorowych czy technologii związanych z biogazem. Dowodzi to,
że gaz ziemny będzie stawiany jako dopełniacz w formie miksu energetycznego przed paliwem
podstawowym. Kluczowymi regulacjami wyznaczającymi cele prowadzenia jednolitej polityki w ramach całej UE są dyrektywy, dające swobodę w kwestii wybory środków
prowadzących do osiągnięcia założonych celów zwiększenia wytwarzania „zielonej” energii.
Podstawową regulacją Uuijną związaną z wyznaczeniem celów zużycia OZE na lata
2021–2030 jest Dyrektywa Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2018/2018 z dnia
11.12.2018 r. w sprawie promowania stosowania energii ze źródeł odnawialnych. Istotnym
problemem są luki prawne występujące najczęściej w wewnętrznych aktach prawnych
przy ich implementacji. Powyższe pokazuje, że wspieranie inwestycji proekologicznych
musi być precyzyjnie określone już na krajowym etapie legislacyjnym, jeszcze przed
rozpoczęciem procesów inwestycyjnych
