Czy rodzaj stosowanej diety: wegańska i wegetariańska lub tradycyjna, niewykluczająca mięsa, wpływa na zawartość metali ciężkich, dioksyn i polichlorowanych bifenyli w mleku kobiecym? Badanie wstępne
Wstęp: Zanieczyszczenie środowiska metalami ciężkimi, dioksynami i polichlorowanymi
bifenylami (PCB) jest poważnym problemem ekologicznym oraz zdrowotnym,
ponieważ m.in. wraz z pokarmem trafiają one do naszego organizmu. Metale i dioksyny
mogą ulegać bioakumulacji i biomagnifikacji, zatem teoretycznie mniejszy poziom
toksyn w organizmie powinien charakteryzować osoby stosujące dietę wegańską, czyli
wykluczającą produkty pochodzenia zwierzęcego.
Materiał i metody: W badaniu analizowano zawartość metali ciężkich: arsenu (As), baru
(Ba), chromu (Cr), cynku (Zn), kadmu (Cd), kobaltu (Co), miedzi (Cu), niklu (Ni), ołowiu
(Pb) i rtęci (Hg) oraz dioksyn i polichlorowanych bifenyli w mleku 34 kobiet w zależności
od stosowanej przez nie diety (tradycyjnej lub wykluczającej mięso). Stężenie metali w mleku oznaczono metodą spektrometrii masowej, natomiast stężenie dioksyn
i PCB - metodą chromatografii gazowej.
Wyniki: Stwierdzono, że w części próbek zawartość arsenu, baru, chromu, niklu, ołowiu
i rtęci przekroczyła dopuszczalne stężenia. Wyższe stężenie miedzi i chromu charakteryzowało
próbki pochodzące od kobiet stosujących dietę tradycyjną, natomiast w mleku
kobiet na diecie roślinnej występowało wyższe stężenie rtęci. Wiosną w pobieranych
próbkach mleka występował wyższy niż jesienią poziom metali ciężkich. Stężenie dioksyn
i polichlorowanych bifenyli nie przekroczyło dopuszczalnych wartości.
Wnioski: Na podstawie analizowanych danych nie stwierdzono jednoznacznie pozytywnego
lub negatywnego wpływu diety wegańskiej i wegetariańskiej - w porównaniu do
diety tradycyjnej - na stężenie metali ciężkich, dioksyn i PCB w mleku kobiecym.Introduction: Pollution of the environment with heavy metals, dioxins and PCBs is a serious
ecological and health problem; moreover, these toxins are also found in food. Metals
and dioxins can bioaccumulate and biomagnify, which theoretically means there is
a lower risk of toxicity for vegans, who exclude animal products.
Material and methods: In the study the content of arsenic (As), barium (Ba), chromium
(Cr), zinc (Zn), cadmium (Cd), cobalt (Co), copper (Cu), nickel (Ni), lead (Pb), mercury
(Hg), dioxins and polychlorinated biphenyls were analyzed in the breast milk o f 34 women
on different types of diet (vegan, vegetarian or traditional). The level of heavy metals
in milk was determined with mass spectrometry and the levels of dioxins and PCBs were
analyzed using gas chromatography.
Results: The study revealed that in some samples the content of arsenic, barium, chromium,
nickel, lead and mercury exceeded the allowable concentrations. Higher concentrations
of copper and chromium were found in samples from women on a traditional diet,
while in milk obtained from women on a plant diet there was a higher concentration of
mercury. Higher concentrations of heavy metals were found in milk samples collected in
spring than in samples collected in autumn. The concentration of dioxins and polychlorinated
biphenyls did not exceed the admissible values.
Conclusions: Based on the obtained results, it cannot be stated unequivocally whether
a vegan and vegetarian diet compared to a traditional diet have a positive or negative
influence on the concentration o f heavy metals, dioxins and PCBs in human milk