Do podstawowych celów badań epidemiologicznych należy ustalenie rozpowszechnienia choroby w populacji, określenie jej
etiologii oraz czynników ryzyka, które mogą wpływać na jej przebieg. Nagłe wystąpienie afazji wynika zwykle z przejściowego
ataku niedokrwiennego lub udaru mózgu, podczas których dochodzi do przejściowego lub trwałego uszkodzenia tych
ośrodków mózgowia, które są odpowiedzialne za rozumienie i realizację języka pisanego i mówionego. Całkowita afazja
zdarza się u około 21-38% chorych po udarze, częściej występuje po udarze niedokrwiennym i u osób starszych. Ryzyko
zgonu i niepełnosprawności jest większe w przypadku chorych z afazją. Skuteczność rehabilitacji zależy od jej intensywności
i okresu trwania. W Polsce tylko 48% chorych z udarem mózgu jest poddawanych rehabilitacji mowy. W niniejszej pracy
omówiono problemy związane z metodyką epidemiologicznego badania afazji u chorych po udarze mózgu.The principle aims of epidemiology are to describe the distribution of disease in human populations, to elucidate the
etiological factors responsible for disease and to evaluate risk factors which influence the natural history of the disease. The
abrut onset of aphasia is usually the result of a transient ischemic attack or stroke, in which temporary or permanent damage
occurs in those areas of the brain that govern the understanding and production of written and spoken language. Total
aphasia occurs in 21–38% of stroke patients, is more common in ischemic stroke and among elderly. The risk of death and
disability is higher among aphatic patients. The effectiveness of rehabilitation depends of intensity and duration of the
sessions. In Poland only 48% of patients with stroke had speach rehabilitation. Methodological problems concerning epidemiological
study of aphasia in stroke are discussed
