Udar mózgu jest jednym z najczęstszych problemów zdrowotnych. Często towarzyszą mu zaburzenia neuropsychiatryczne.
Jednym z nich jest depresja poudarowa, której częstość zależy od czasu, jaki upłynął od wystąpienia udaru. Rozpoznanie
może sprawiać trudności ze względu na często nietypowe objawy i konieczność różnicowania z innymi zaburzeniami
nastroju, takimi jak apatia czy otępienie. Etiologia depresji poudarowej jest złożona i wciąż nie do końca wyjaśniona. Jej
wystąpienie wiąże się z organicznym uszkodzeniem mózgu oraz reakcją psychologiczną na chorobę, powodującą niepełnosprawność,
zależność funkcjonalną oraz izolację społeczną chorego. Współistniejąca depresja wpływa na czas przeżycia
chorych, aktywność ruchową, stopień nasilenia zaburzeń poznawczych i przebieg rehabilitacji, dlatego konieczna jest wczesna
diagnostyka i leczenie depresji u pacjentów po udarze mózgu.Stroke is one of the most frequent health problem in all countries. There are also some neuropsychiatric disorders connected
with stroke. One of them is post-stroke depression. The occurrence rate of post-stroke depression depends on period after
stroke. The diagnosis may cause difficulties because of atypical symptoms and necessity of differentiating with other mood
disorders like apathy or dementia. Ethiology of post-stroke depression seems to be complex and still not fully understood. It
results not only from organic damages of brain, but also from psychological reaction on disease, which can cause disability,
functional dependence or social isolation of a patient. Coexisting depression influences on survival rate of patients, motor
activity, degree of cognitive disorders and course of rehabilitation. It seems that therapeutic management should obligatory
comprise early diagnostics and treatment of post-stroke depression
