Wstęp. Kluczowym elementem w prowadzeniu skutecznej rehabilitacji seksualnej jest nie tylko odpowiednia
wiedza, ale również zrozumienie potrzeb i oczekiwań pacjentów. Celem pracy było porównanie oczekiwań
osób z uszkodzeniem narządu ruchu i fizjoterapeutów wobec rehabilitacji seksualnej.
Materiał i metody. W badaniach ankietowych wzięło udział 100 fizjoterapeutów (77 K i 23 M) oraz 66 osób
niepełnosprawnych (39 K i 27 M) z uszkodzeniem narządu ruchu. W ankiecie zadano pytania dotyczące roli
rehabilitacji seksualnej w kompleksowym modelu rehabilitacji oraz oczekiwanego zakresu działań, jakie
powinna obejmować.
Wyniki. Obydwie grupy doceniają rolę kontaktów seksualnych w życiu codziennym. U większości (67%) niepełnosprawnych
inicjacja miała miejsce po zaistnieniu niepełnosprawności, co przełamuje stereotypowy
obraz możliwości seksualnych osób niepełnosprawnych. Zarówno niepełnosprawni, jak i fizjoterapeuci nadają
wysoką rangę rehabilitacji seksualnej w holistycznym modelu rehabilitacji. Za podstawowe jej cele
badani uznali przełamywanie mitów, lęków i stereotypów poprzez informowanie społeczeństwa oraz indywidualne
dostosowanie odpowiednich pozycji seksualnych. Wykazano istotną zależność (p < 0,05) między
wskazywaniem na ważną rolę rehabilitacji seksualnej a samodzielnym poszukiwaniem wiedzy na ten temat.
Znaczna część niepełnosprawnych nigdy w procesie usprawniania nie spotkała się z problematyką rehabilitacji
seksualnej. Informacji oczekuje się przede wszystkim od lekarzy, psychologów i fizjoterapeutów.
Wnioski:
1. Wśród niepełnosprawnych rosną oczekiwania wobec rehabilitacji seksualnej, jednak mają oni problemy
ze znalezieniem odpowiedniej wiedzy w tym zakresie. Należy więc rozszerzyć zakres szkoleń dla
osób, od których oczekują oni pomocy w pierwszej kolejności (lekarzy, fizjoterapeutów).
2. Powszechna wiedza dotycząca seksualności osób niepełnosprawnych oparta jest w znacznej mierze na
stereotypach, dlatego ich przełamywanie powinno być jednym z głównych celów rehabilitacji seksualnej.Introduction. Key element in conducting the effective sexual rehabilitation (SR) is not only an adequate
knowledge, but also understanding needs and expectations of patients. Comparing expectations of persons
with motor disability and physiotherapists towards the sexual rehabilitation was a purpose of the work.
Material and method. One hundred physiotherapists took part in the questionnaire examination (77 female
and 23 male) and 66 persons with motor disability (39 female and 27 male). In questionnaire form questions
about role of the SR in the comprehensive model of the rehabilitation were asked as well as expected range of
activities it should contain.
Results. Both groups appreciate the role of sexual contacts in the everyday life. At the majority (67%) of disabled
the initiation took place after becoming disable, what is breaking the stereotyped image of their sexual
possibilities. Both disabled persons and physiotherapists are giving the sexual rehabilitation high rank in the
holistic model of rehabilitation. For SR basic aims examined persons recognized firstly breaking myths, fears
and stereotypes by informing the society and secondly individual adapting appropriate sexual positions. An
essential relation was demonstrated (p < 0.05) between pointing at the important role of the sexual rehabilitation
and independent seeking the knowledge onto this subject. The considerable part of disabled persons
never met with issues of the SR. The proper information should be available mainly from doctors, psychologists
and physiotherapists.
Conclusions. 1. In group of disabled persons expectations towards the sexual rehabilitation are growing, but
they have problems with finding adequate knowledge in this subject. Special courses should be led for persons,
from which they expect the help at first (doctors, physiotherapists).
2. The common knowledge about the sexuality of disabled is mostly based on stereotypes, that’s why breaking
them should be one of the main aims of the sexual rehabilitation
