Astma oskrzelowa jest powszechną chorobą wśród osób w podeszłym wieku, a częstość występowania schorzenia szacuje
się na poziomie 6,5-17% w grupie osób powyżej 65. roku życia. Rozpoznanie astmy oskrzelowej opiera się na obecności
typowych objawów oraz danych uzyskanych z badania podmiotowego i badań pracownianych. Objawy ze strony układu
oddechowego u osoby w podeszłym wieku są mniej charakterystyczne. Manifestacja astmy zmienia się z powodu nakładania
się na obraz kliniczny takich czynników, jak choroby towarzyszące, polipragmazja, niedostateczne wyrażanie przez
pacjenta obserwowanych u siebie objawów chorobowych, a wreszcie deficyty poznawcze. Co więcej, pacjenci w zaawansowanym
wieku mogą być niezdolni do prawidłowego wykonania testów czynnościowych układu oddechowego. Z tych
względów diagnostyka różnicowa astmy oskrzelowej, zwłaszcza z POChP, w grupie pacjentów w podeszłym wieku jest
trudna, a astma jest często nierozpoznawana i niedostatecznie leczona.Asthma is a common disease among elderly persons. The prevalence of asthma in subjects aged over 65 years is 6.5-17%.
The diagnosis of asthma is based on typical symptoms with confirmatory information gained from physical examination and
laboratory studies. Respiratory symptoms are less specific in older people. Additionally the clinical manifestations of asthma
is complicated by co-morbidities, polypragmasy, underreporting of symptoms, cognitive impairment. Moreover, elderly
patients are sometimes unable to perform pulmonary function tests. Consequently, discriminating asthma from chronic
obstructive pulmonary disease is difficult in this group of patients. The difficulties in differential diagnosis of asthma in older
adults entails that disease in the elderly is often underdiagnosed and inadequately treated
