Corticosteroids (CS) have been used for many years and proved to be the most effective treatment in asthmatic patients.
They are controllers of choice in the management of most adult patients with asthma. CS reduce asthma symptoms,
improve lung function, reduce frequency of asthma attacks, hospital admissions and asthma mortality. CS prevent reversible
airway narrowing but the effects wane after discontinuing the therapy. CS inhibit the synthesis of many cytokines involved in
asthmatic inflammation. They suppress inflammation but do not cure underlying cause.
The choice of inhaled steroid depends on their pharmacologic properties (receptor affinity and systemic bioavailability).
There is no convincing evidence that regular use of combination of inhaled corticosteroid and long acting-b-agonists (LABA)
provides any additional benefit in patients with mild asthma. It seems that the optimal management of mild asthma is occasional
use of combined therapy when symptoms are present. Long-term combined therapy with inhaled corticosteroid and LABA is still
a "golden standard" in patients with moderate and severe asthma.
Corticosteroids are also used in chronic obstructive pulmonary disease (COPD) patients. Medication with CS can reduce symptoms
but does not alter the course or progression of COPD. There is no effect of corticosteroids on all cause mortality in COPD patients.
No suppression of inflammation was found in COPD patients treated with inhaled and oral corticosteroids, even at high doses.
There is a small beneficial effect of CS against acute exacerbations in patients with severe disease, with improved clinical outcome and
reduced length of hospital admission. Combination inhalers that include a LABA and CS are more effective then either component alone.Od wielu lat kortykosteroidy (KS) są najbardziej skuteczną grupą leków stosowanych u chorych na astmę. Należą do grupy
leków kontrolujących przebieg choroby. Kortykosteroidy zmniejszają nasilenie objawów, poprawiają wyniki badań czynnościowych,
zmniejszają częstość zaostrzeń choroby, liczbę hospitalizacji oraz śmiertelność u chorych na astmę. Zmniejszają
nadreaktywność oskrzeli, ale to działanie znika po zaprzestaniu ich stosowania. Ponadto hamują syntezę wielu cytokin
odpowiedzialnych za proces zapalny toczący się w drogach oddechowych chorych na astmę. Kortykosteroidy wprawdzie
hamują proces zapalny, ale nie leczą przyczyny jego powstania.
Wybór kortykosteroidu wziewnego zależy od właściwości farmakologicznych leku (powinowactwa do receptora i systemowej
biodostępności). Nie ma dotychczas przekonujących dowodów, że regularne stosowanie leków w kombinacji (KS plus
LABA) powoduje dodatkowe korzyści u chorych na astmę łagodną. Przewlekła terapia skojarzona KS plus LABA jest ciągle
złotym standardem postępowania w przewlekłej astmie o umiarkowanym i ciężkim przebiegu.
Kortykosteroidy są również stosowane u chorych na przewlekłą obturacyjną chorobę płuc (POChP). Zmniejszają u tych
chorych nasilenie objawów, nie wpływają jednak na naturalny przebieg choroby oraz stały spadek FEV1. Nie wykazano
wpływu KS, stosowanych nawet w dużych dawkach wziewnie i doustnie, na zmniejszenie śmiertelności chorych na POChP.
Nie wykazano też ich wpływu na toczący się w drogach oddechowych proces zapalny. Wykazano natomiast niewielki
wpływ na przebieg zaostrzeń u chorych z ciężką postacią choroby, zmniejszenie nasilenia objawów klinicznych, długości
i częstości hospitalizacji. Lepsze wyniki uzyskiwano podczas leczenia skojarzonego LABA i IKS
