Kliniczne aspekty stosowania memantyny w monoterapii i politerapii choroby Alzheimera

Abstract

Memantyna, niekompetycyjny antagonista kwasu N-metylo--D-asparaginowego, została zarejestrowana przez agencjeregulujące rynek leków (Food and Drug Administration, EuropeanMedicines Agency, National Institute for Health andClinical Excellence) w leczeniu umiarkowanego i znacznegootępienia w chorobie Alzheimera. W tym wskazaniu udokumentowanoefektywność leku w monoterapii, ale także w połączeniuz inhibitorem cholinesterazy, zwłaszcza z najlepiej przebadanymdonepezilem. Próby stosowania leku we wcześniejszych stadiachchoroby Alzheimera (w tym szczególnie w łagodnych zaburzeniachpoznawczych) nie potwierdziły w sposób jednoznacznyjego skuteczności. Stosowanie leku z takiego rozszerzonegowskazania jest obecnie rozważane w kontekście jego możliwegodziałania wpływającego na naturalny przebieg choroby, a niena łagodzenie objawów. Należy to uwzględniać przy wspólnymz pacjentem i jego opiekunem podejmowaniu decyzji o rozpoczęciuleczenia memantyną we wczesnych fazach choroby. Jakorelatywnie dobrze udokumentowane należy ocenić skutecznośći bezpieczeństwo memantyny w otępieniach naczyniopochodnych,otępieniu z ciałami Lewy’ego oraz otępieniu w chorobie Parkinsona.Decyzja o rozpoczęciu leczenia memantyną w tych wskazaniachpowinna spełniać wymogi leczenia pozarejestracyjnego. Zewzględu na postulowany mechanizm neuroprotekcyjny, memantyna(a także w przyszłości inne leki o podobnym mechanizmiedziałania) jest i zapewne będzie badana w innych niż opisanepowyżej wskazaniach klinicznych. Należy podkreślić jednak, że każda taka próba obecnie ma walor eksperymentu medycznegoi wymaga zachowania wszystkich zasad jego prowadzenia

    Similar works