Mimo dużego postępu w zakresie leczenia immunosupresyjnego
pacjentów po transplantacji narządów
unaczynionych i zmniejszeniu odsetka epizodów
ostrego odrzucania nie uzyskano poprawy odległych
wyników przeżycia przeszczepionego narządu ani jego
biorcy. W poszukiwaniu nowych rozwiązań terapeutycznych
podejmuje się próby wywołania w organizmie
biorcy stanu tolerancji wybiórczej dla antygenów
narządu przeszczepionego. W niniejszej pracy opisano
przypadek pacjenta z autosomalnie dominującą
postacią zwyrodnienia wielotorbielowatego nerek
(ADPKD, autosomal dominant polycystic disease),
u którego z powodu ciężkich powikłań septycznych,
które wystąpiły krótko po transplantacji, odstawiono
leczenie immunosupresyjne i nie zaobserwowano
ostrego odrzucania przeszczepionej nerki. Zanalizowano
możliwe mechanizmy wywołania tolerancji immunologicznej
w opisywanym przypadku.
Forum Nefrologiczne 2010, tom 3, nr 3, 174-17