WSTĘP. Retinopatia cukrzycowa jest obecnie najczęstszym powikłaniem typu
mikroangiopatii u chorych na cukrzycę. Prawie nieodłączną cechą retinopatii jest
uszkodzenie plamki w cukrzycy — stanowi ono główną przyczynę znacznego pogorszenia
ostrości wzroku. Mimo że hiperglikemia jest najważniejszym czynnikiem patogennym
w rozwoju angiopatii, w niektórych przypadkach na rozwój makulopatii mogą wpływać
również czynniki układowe, a szczególnie nadciśnienie tętnicze.
MATERIAŁ I METODY. Badania przeprowadzono u 101 chorych na cukrzycę. Makulopatię
cukrzycową stwierdzono w 168 oczach. Stopień wyrównania cukrzycy oraz ocenę skuteczności
leczenia określono na podstawie stężenia fruktozaminy. U chorych wykonywano badanie
ostrości wzroku do dali i do bliży, oftalmoskopię oraz angiografię fluoresceinową
siatkówki.
WYNIKI. U chorych z nadciśnieniem tętniczym stwierdzono częstsze występowanie
wszystkich form makulopatii, w tym: ogniskowej w 63,6%, rozlanej w 30,3% i niedokrwiennej
w 6,1% oczu. Normalizacja ciśnienia tętniczego za pomocą środków farmakologicznych
wpływała na procentowy rozkład różnych typów uszkodzenia plamki z jego przesunięciem
w kierunku form łagodnych. W przypadku dostatecznego i niedostatecznego wyrównania
cukrzycy autorzy częściej stwierdzali makulopatię rozlaną (68,5%) i makulopatię
niedokrwienną (66,6%). Jeżeli cukrzyca była wyrównana w stopniu idealnym i dobrym,
częściej występowały makulopatia ogniskowa (60%) i makulopatia rozlana (31,8%).
WNIOSKI. Makulopatia cukrzycowa częściej występowała u chorych ze współistniejącym
nadciśnieniem tętniczym, a u pacjentów z uregulowanym ciśnieniem miała łagodniejszy
przebieg. Wykazano także korzystny wpływ wyrównania cukrzycy na przebieg makulopatii.INTRODUCTION. Diabetic retinopathy is nowadays most common microvascular
complication in diabetic patients. Macular damage is inseparable feature of retinopathy
and it is the main reason of visual acuity reduction. Hyperglycaemia is dominant
pathogenic factor in angiopathy, however in some cases the systemic factors, especially
hypertension, can have a harmful effect.
MATERIAL AND METHODS. 101 diabetic patients were observed. Diabetic maculopathy
was diagnosed in 168 eyes. Diabetes control level and results of treatment were
estimated by means of fructosamine level. From all patients we obtained visual
acuity, ophthalmoscopy and fluorescein angiography. Function of central retina
was evaluated by means of visual acuity. Retina was investigated in direct ophthalmoscopy.
Angiography was also used in macula assessment.
RESULTS. Maculopathy was observed more often in hypertensive patients:
63,6% had focal, 30,3% had diffuse and 6,1% had ischaemic maculopathy. Pharmacological
normalization of hypertension had a positive effect on the type of macular damage
and had a correlation with milder types of maculopathy. In sufficient and insufficient
diabetes control level more often diffuse (68,5%) and ischaemic (66,6%) maculopathy
were found. In perfect and good diabetes control level more often types were:
focus (60%) and diffuse (31,8%) maculopathy.
CONCLUSIONS. Diabetic maculopathy occurred more often in hypertensive patients
and had milder course in patients with normalized hypertension. We also proved
a beneficial effect of diabetes control on types of maculopathy