Zaburzenia ciągłości uwagi, giętkości psychicznej i koordynacji wzrokowo-ruchowej u pacjentów z pierwszym epizodem schizofrenii jako predyktor długoterminowej strategii leczenia

Abstract

Introduction. Cognitive dysfunction has been described as a hallmark feature of schizophrenia, nevertheless clinical symptoms and cognitive impairments seem to be independent. A large number of studies indicate the importance of cognitive processes in the course of schizophrenia. Additionally, contemporary studies suggest that the level of cognitive impairment, just like the type of impairment, might be specific to some group of patients. Material and method. The Polish version of the Stroop Test and TMT have been used for neuropsychological evaluation of sustained attention, mental flexibility and motor and visual coordination in a group of 30 patients (average age 23) with first episode of schizophrenia. The reference group consisted of healthy individuals with the same sex and age. Additionally, a statistical analysis of results of the neuropsychological evaluation and the PANSS scale has been made. Results. It has been found that there are differences (on the level p < 0,01) in the scope of cognitive functioning between the group of healthy individuals and the first-episode patients. A lack of connection between clinical symptoms measured with the PANSS scale and worse results of neuropsychological tests has been observed. In case of several tested variables we can only speak of existence of a certain tendency towards dependencies, e.g. between negative symptoms and tests results. Conclusions. Cognitive impairments seem to be an independent and more basic feature to be taken into consideration during the long-term treatment of patients with first-episode schizophrenia then positive and negative symptoms. Our results indicate existence of dysfunction in the scope of sustained attention, mental flexibility and motor-visual coordination in patients with first-episode schizophrenia, which confirms a necessity to conduct neuropsychological diagnosis when planning long-term treatment.Wstęp. Zaburzenia funkcji poznawczych stanowią istotną cechę schizofrenii przy jednoczesnym znacznym stopniu niezależności od siebie deficytów poznawczych i objawów klinicznych. Liczne dane wskazują na znaczenie procesów poznawczych dla przebiegu choroby, a badania sugerują, że zarówno stopień nasilenia zaburzeń poznawczych, jak i ich rodzaj mogą być specyficzne dla danej podgrupy chorych. Materiał i metody. Za pomocą Testu Stroopa i TMT dokonano neuropsychologicznej oceny ciągłości uwagi, giętkości psychicznej oraz sprawności motorycznej (koordynacja wzrokowo-ruchowa) u 30 pacjentów, przeciętnie w wieku 23 lat, z pierwszym epizodem schizofrenii, w odniesieniu do grupy kontrolnej osób zdrowych. Dokonano również analizy statystycznej wyników oceny neuropsychologicznej i skali klinicznej PANSS.Wyniki. Stwierdzono istnienie różnic (na poziomie istotności p < 0,01) w zakresie funkcjonowania poznawczego pomiędzy grupą osób zdrowych i chorych z pierwszym epizodem schizofrenii. Zaobserwowano brak związku pomiędzy objawami klinicznymi mierzonymi za pomocą skali PANSS a gorszymi wynikami testów neuropsychologicznych. W wypadku kilku badanych zmiennych można jedynie mówić o istnieniu pewnej tendencji do zależności, na przykład pomiędzy objawami negatywnymi a wynikami testów. Wnioski. Deficyty poznawcze u chorych wydają się cechą niezależną i bardziej podstawową dla procesu długoterminowego leczenia niż objawy pozytywne i negatywne. Wyniki badań wskazują na istnienie zaburzeń w zakresie ciągłości uwagi, giętkości psychicznej i koordynacji wzrokowo-ruchowej u pacjentów z pierwszym epizodem schizofrenii, potwierdzając konieczność dokonywania diagnozy neuropsychologicznej przy planowaniu długoterminowej strategii leczenia