Czynniki ryzyka obturacyjnego bezdechu sennego w grupie chorych ze stabilną niewydolnością serca a wskaźnik bezdechu/spłyconego oddechu oceniany metodą holterowską
Wstęp: Zaburzenia oddychania w czasie snu w istotny sposób pogarszają przebieg i rokowanie
chorych ze skurczową niewydolnością serca. Bezdech senny występuje u blisko 80% chorych
z niewydolnością serca (głównie centralna postać zaburzeń oddychania w czasie snu),
chociaż bezdech obturacyjny stanowi również istotny problem kliniczny. Głównymi czynnikami
ryzyka obturacyjnego bezdechu sennego są otyłość (podwyższone BMI i zwiększony obwód talii)
oraz płeć męska. Polisomnografia jest najlepszą metodą rozpoznawania zaburzeń oddychania
w czasie snu, jednak ze względu na koszty i małą dostępność nie może być rozpatrywana jako
przesiewowa metoda diagnostyczna. W ostatnich latach podnosi się znaczenie badania holterowskiego
w diagnostyce zaburzeń oddychania w czasie snu. Celem niniejszej pracy była ocena
nasilenia bezdechu sennego mierzonego za pomocą holterowskiego wskaźnika bezdechu/spłyconego
oddechu w odniesieniu do czynników ryzyka zaburzeń oddychania w czasie snu
w grupie chorych z niewydolnością serca w porównaniu z grupą osób bez tego schorzenia.
Metody: Badana grupa składała się z 70 pacjentów ze skurczową niewydolnością serca
(EF ≤ 40%) w II i III klasie według NYHA. Grupę kontrolną stanowiło 50 osób bez niewydolności
serca, dobranych pod względem płci i wieku.
Wyniki: Główne czynniki ryzyka obturacyjnego bezdechu sennego (podwyższone BMI oraz
zwiększony obwód pasa) obserwowano częściej w grupie osób bez niewydolności serca. Wskaźnik
bezdechu/spłyconego bezdechu oceniany metodą holterowską był istotnie był istotnie wyższy
w grupie badanej w porównaniu z grupą kontrolną (16,4 v. 10,2; p < 0,01).
Wnioski: Mimo rzadszego występowania głównych czynników ryzyka zaburzeń oddychania
w czasie snu u chorych z niewydolnością serca, w badaniu wykazano wyższe wartości wskaźnika
dla tej grupy pacjentów w porównaniu z grupą kontrolną. (Folia Cardiologica Excerpta 2010;
5, 3: 109-113