Autorzy omawiają w artykule wyniki badań autopsyjnych
wskazujących, że choć kliniczne objawy
miażdżycy (np. choroba wieńcowa, zawał serca,
udar mózgu) pojawiają się najczęściej dopiero
w czwartej dekadzie życia lub później i dotyczą jedynie
części populacji, to początek procesu miażdżycowego
ma miejsce już w dzieciństwie, a nawet w życiu
płodowym, i dotyczy całej populacji zachodniej.
Wykazano także, że o dynamice rozwoju wczesnych
zmian miażdżycowych decyduje obecność klasycznych
czynników ryzyka chorób sercowo-naczyniowych
oraz że wrażliwość na promiażdżycowe działanie czynników ryzyka jest programowana przez
czynniki zewnętrzne (np. hipercholesterolemię u
matki) towarzyszące rozwojowi płodowemu. Przedstawione
dane sugerują, że prewencja choroby wieńcowej
i innych chorób miażdżycopochodnych powinna
się rozpoczynać możliwie wcześnie, nawet już
w dzieciństwie
