Cumhuriyetin Modernleşme İdeolojisi ve Bir Muhalefet Söylemi Olarak İslâmi Gelenek (1923-1960 Dönemi) adlı bu çalışma, Türk modernleşmesinin tarihsel seyrini ve ona karşı İslâmî gelenekten gelen eleştirileri konu edinmektedir. Çalışmanın ana savı şudur: Türk İslâmcılığı Türk modernleşmesinin anti-tezidir. Yani Cumhuriyetin modernleşmesi esas olarak farklı dünya tasarımına dayanan iki geleneğin mücadelesi şeklinde sürmektedir. Bu bağlamda bu çalışma, Cumhuriyetin modernleşme ideolojisine karşı geleneğin savunmasını üstlenen İslâmcıların söz konusu modernleşme anlayışına, seküler dünya tasarımına, Batıcılık ideolojisine ve pozitivist anlayışa yönelttikleri eleştirileri üzerinde odaklanmaktadır. Bu çerçevede, İslâmcı yazarların metinlerini pozitivizm, laiklik, sosyo-kültürel yapı, ahlâk ve milliyetçilik temaları altında eleştirel söylem analizine tabii tutmaktadır
