In de literatuur wordt doorgaans gesuggereerd dat irreguliere migranten vrijwel geen recreatieve activiteiten ondernemen en bovendien een zeer beperkte sociale leefwereld hebben. Enkele onderzoekers verhalen echter juist over de rijke sociale
levens van hun respondenten. Dit artikel laat zien dat er meer variatie bestaat dan deze eenzijdige beelden doen vermoeden, en door de aspiraties van irreguliere migranten in de analyse te betrekken wordt bovendien duidelijk gemaakt hoe de
verschillende patronen kunnen worden begrepen
