slides
De bloedsomloop door de nieren bij essentiële hypertensie
- Publication date
- 28 April 1976
- Publisher
- De nier neemt een sleutelpositie in bij de volumeregulatie in het
menselijk lichaam. Door de uitscheiding van water en zout aan de
omstandigheden aan te passen, kunnen dreigende veranderingen van
het extracellulaire volume worden voorkomen. De vullingsgraad van
een systeem bepaalt in hoge mate de daarin heersende druk. Vergroting
van het extracellulaire volume zal mogelijk een rol kunnen
spelen bij het ontstaan van bloeddrukverhoging. Onmisbaar in deze
voorstelling van zaken is het optreden van water- en zoutretentie
door de nier.
Bij de volumeregulatie lijkt er in de nier een regionale taakverdeling
te bestaan. De nefronen in de buitenste nierschors zouden
vooral van betekenis zijn voor de water- en zoutuitscheiding, terwijl
de juxtamedullaire nefronen door de lange lissen van Henle meer
geschikt zijn voor volumeretentie.
De nier kan ook als endocrien orgaan bij de regulering van de
bloeddruk betrokken zijn. Door productie van renine wordt angiotensine
!I vrijgemaakt. Dit peptide is de sterkst bloeddrukverhogende
stof bekend in de fysiologie. Het renine-angiotensine systeem is door
het stimuleren van de aldosteronproductie nauw verbonden met de
volumeregulatie. Vele gegevens wijzen op het bestaan van een wisselwerking
tussen het renine-angiotensine systeem en de haemodynamische
verhoudingen in de nier.
Terwijl de renineproductie vooral plaats vindt in de buitenste
nierschors, wordt in het niermerg prostaglandine A2 gemaakt, een
stof met bloeddrukverlagende eigenschappen.