Laagopgeleiden zijn meer dan hoogopgeleiden geneigd om voorkeur voor economische
herverdeling gepaard te laten gaan met afkeer van sociale voorzieningen
ten bate van etnische minderheden. Waarom zijn zij van mening dat sommigen
gelijker zijn dan anderen? In dit artikel wordt onderzocht of hun opmerkelijke
combinatie van economisch egalitarisme en ‘verzorgingsstaatschauvinisme’
voortkomt uit gebrekkige politieke competentie, hun zwakke economische positie
of hun geringe cultureel kapitaal en de culturele onzekerheid die daarmee gepaard
gaat