In the article penned due to the passing of Hilmi Çelik, dear colleague of ours, he is mostly commemorated through his humanitarian and literary sides.Değerli meslektaşımız Hilmi Çelik’in ölümü nedeniyle kaleme alınan makalede, Çelik ağırlıklı olarak insani ve edebi yönleriyle anılmaktadır.

Keseroğlu, Hasan Sacit

Türk Kütüphaneciliği

Turkish

Değerli meslektaşımız Hilmi Çelik’in ölümü nedeniyle kaleme alınan makalede, Çelik ağırlıklı olarak insani ve edebi yönleriyle anılmaktadır

Hasan Sacit Keseroğlu

Directory of Open Access Journals

Hilmi Çelik’in Ardından

Türk Kütüphaneciliği / Turkish Librarianship (Turkish Librarians’ Association)

Türk Kütüphaneciliği 30, 1 (2016), 123-126Hilmi Çelik’in ArdındanAfter Hilmi ÇelikHasan S. Keseroğlu** Prof. Dr. Kastamonu Üniversitesi Bilgi ve Belge Yönetimi Bölümü. e-posta: hasankeseroglu@gmail.com Prof. Dr. Kastamonu University, Department of Information and Records ManagementGeliş Tarihi - Received'. 22.02.2016Kabul Tarihi - Accepted. 29.02.2016ÖzDeğerli meslektaşımız Hilmi Çelik’in ölümü nedeniyle kaleme alınan makalede, Çelik ağırlıklı olarak insani ve edebi yönleriyle anılmaktadır.Anahtar Sözcükler: Hilmi Çelik; kütüphanecilik; şiir; Türkiye.AbstractIn the article penned due to the passing of Hilmi Çelik:, dear colleague of ours;, he is mostly commemorated through his humanitarian and literary sides.Keywords: Hilmi Çelik; librarianship; poem; Turkey.“Bak sana bir şey söyleyim mi?”... Hilmi Çelik’in bu tümceyi sık sık kullandığını anımsıyorum. Her zaman; iğneleyici, eleştirel, kimi kez de acımasız ama yerine göre de hoşgörülü ve dostça, sıcak ve kucaklayan bir tutumla bir şeyler söylerdi. Ama ölüm denen soğukluk, dilin büklümünü de bakışın sıcağını da donduruyor. Artık sesi çıkmayanlar, görünemeyenler, anıların sisli perdeleri ardında kalanlar katına çekiyor insanı. Ne yazık ki Hilmi Çelik yok artık. O bundan böyle yazdıklarıyla aramızda yerini alacak; “ O şimdi kitaplar da / Bir isim bir soyadı”.Nitekim, “Bir Gün Bakarsın” başlıklı şiiri şu dizelerle bitiyor:“Bir gün bakarsın,Gün bitmişİşleyen çark teklemiş, susmuş,Ve yok olmuş. ” (Çehk, 20l0, s. I2).Gılgamış Destanı’nda, Gılgamış, tek dostu Enkidu’nun ölümü ardından tanrılardan onu bağışlamasını ve yaşaması için yardım etmeleri konusunda yakarılarda bulunur. Sonunda Baştanrı Enlil, Gılgamış’a, Enkidu’nun yalnız gölgesi (bugünkü anlamıyla ruhu) ile konuşabileceği iznini verir. Soru ve yanıtlar Enkidu’nun durumu üstüne değil de ötedünya (yeraltı dünyası/ ölüler diyarı) üstüne bir merakı ve yaşayanlara öğüt niteliğini taşımaktadır. Bugün, benzer biçimde Hilmi Çelik’le konuşacak olsam ne sorardım? Öncelikle herkesin sorusu eminim birbirinden epeyce ayırımlı olurdu! Benim sorum ise, “Kastamonu Üniversitesi Bilgi ve Belge Yönetimi Bölümü öğrencileriyle derslere katılarak söyleşiler yapmak, öğrencilerimizin bir bölümünü Sabancı Üniversitesine götürmek, orada kütüphane 124 Okuyucu Mektupları / Reader Letters Keseroğluuygulamalarını yaptırmak istiyordunuz. Bunu bugün nasıl yapabilirim?” olurdu. Eminim siz de, “Yahu ben öldüm! Bunları mı düşünüyorsunuz!” biçiminde tepki verirdiniz. Ardından da gerçekten izlenmesi gereken bir yol varsa onları söylerdiniz!Hayır, sizi yaşayanlar dünyasından ayıranın adı ne olursa olsun, sizi diğerlerinden ayırımlı kılan, gerçekten saygı duyulası bir yanınız var: Anılarınızı yazdınız. Bunu eli kalem tutan pek çok kişi yapamıyor ne yazık ki. Anı yazmak, kişinin geçmişiyle yüzleşebilme yürekliliği gösterebilmesidir. Bunu siz başardınız. Yaşadıklarınıza bakınca daha yazılması gereken çok şey var görünse de siz kendinizi bile alaya alacak kadar kendisiyle barışık bir tutumla kimi yaşanmışlıkları ortaya koydunuz.Artvin’den okumak için Ankara’ya gelen bir demirci oğlunun, Türkiye’nin en saygın kütüphanelerinin yöneticisi, kurucusu olma onurunu nasıl yaşadığını yazdınız. Hukuk devleti olmanın önemi, özeni ve özlemini değişik ülke deneyimleri ve ilginç yanlarıyla ortaya koyarken kendi ülkenizde de benzer güzelliklerin yaşanması dileğinizi yine yine dile getirdiniz. Bu sizin güzelliğinizdi ve bu güzelliğin herkesçe aynı uzaklık ve yakınlıkta duyulur olmasını diliyordunuz. Bu nedenle anılarınızın Bilgi ve Belge Yönetimi Bölümü öğrencilerine okutulmasını önerdim. Bunu en azından; birlikte derslerine gireceğimiz öğrencilere okutmak benim temel görevlerinden birisi olacaktır. Çünkü bu ülke insanları sevgiye, güzelliğe, dostluğa öylesine muhtaç ki bunu bir ölçüde de olsun sizin anılarınızla yaşayabileceğimizi düşünmek içimi ferahlatıyor. Doğal olarak bunca erken gitmenize de isyan etmeden yapamıyorum.Yine anılarınızdan bir IFLA toplantısında Yunanlı bir bayan kütüphanecinin sizin Türk olduğunuzu anlayınca takındığı soğuk tutum karşısındaki davranışınız geliyor aklıma. Pek çok insan böylesi bir tutum karşısında, benzer bir tepkiye bürünerek “aman sen de” der ve geçerdi eminim. Siz ama bu soğuk tutumlu kadına sıcacık bir tepki verdiniz. Bu öylesine sıcak ve içtendi ki, buz parçası kadın ailesiyle Türkiye’de sizin konuğunuz oldu. İçtenliğiniz, sıcaklığınız bu kişinin de insan sıcaklığını ortaya çıkartmıştı. Sayın Çelik, siz gerçekten bu sıcacık bir kişiliktiniz.Kastamonu Üniversitesinde yapılan “Uluslararası Kütüphane ve Bilgibilim Felsefesi Sempozyumu”nun çağrılı konuşmacısı oldunuz. Geldiğinizde yeni anı kitaplarınızın olup olmadığını sormuştum. Siz de iki öykü ve bir şiir kitabı yayımladığınızı söylediniz. Oluk (2012) ve Rahman (2013) adlı iki öykü kitabı, Aslında Hüznün Suçu Ne? (2010) bir şiir kitabı.Şiir kitabınızı elde ettim ama öykü kitaplarınızı elde edemedim. Şiir sever olmakla birlikte bir şiir kitabı eleştirecek kadar da ileri gitmeyeceğim. Ancak şiirlerinizden hoşlandığım dizeleri Türk kütüphanecilerine izninizle sunmak istiyorum.Şiirlerin sonunda hangi tarihte, nerede yazıldıkları belirtiliyor. En eskisi 1962 Ankara. Öğrencilik yıllarınız olmalı. Nitekim içerik de aşk ve sevgi üstüne. Genellikle de öyle. Şiir yazmak aşkı, sevgiyi dile getirmek gibi. Sonra 1963 ve 1964 yılları geliyor. 1989 yılına kadar yirmibeş yıllık bir ara dönem var. Bu dönemde şiir yazmamışsınız. Kitapta toplam 107 şiir var. Bir ikisi dışında hemen tümü karşı cinse yönelik sevgiyi, aşkı, özlemi ve sitemi dile getiriyor.Birçok şiir 11 hece uzunluğu ve uyumuyla dörtlüklerle yazılmış. Koşma türünde. Hasretin Sonu şirinden (s.79)“Yağmur yemiş kar erimiş tükenmişGoncasız çiçeğin tadı yok canım,Bin postayla name gelse ne çıkarSevdasız yüreğin adı yok canım...’”Hilmi Çelik’in ArdındanHilmi Çelik’in Ardından 125Yaşamdan süzülmüş, pişmanlıklar var: “Ne çok şeyi ziyan ettik, yaşamayarak” (s.58). Ve insan olmak: “Öğrenince barışmayı geçmişle, / İşte o zaman, insan oluyor insan (s.55).”Sen OlmayıncaBaharlar goncalar neye yarar kiBahçemde açılan gül olmayınca,Geceler gündüzler neye yarar ki,Göğsümde uyuyan sen olmayıncaİstanbul 2007.“Bendeki Sen” başlıklı şiir duygu ve sevginin Hilmi Çelik’teki yansıması, hepimizin yaşadığı bir durumu sergiler biçimindedir:“Sana yazmakSeni özlediğimi söylemek istedi canım bu sabah,Ne diyeceğimi bilemeden,Düşünmeden.Seni anmakSeni aklımın içlerine sokmak istedi canım bu sabah,Neler olduğunu bilmeden,Dinlemeden... ”Şiir kitabında toplumsal nitelikte ender şiirlerden “Yarım kalanlar”.Ne çok şey yarım kaldı yaşamımızda,İnananlar yobaz,Vatanseverler faşist,Emeğe saygı duyanlar komünist oldu,Biz yaşarken.Birilerini önce göklere çıkarıp alkışladık,PeşindenGöbek davası bebek davası diye yargıladık,Astıktan sonra ise oturup ağladıkBiz yaşarken.Halkın efendisi olduğu söylenen milletÇok bekledi şehirleşmeyi köylerde,Söz verenler durmayınca sözünde,Onlar da köyleştirdi şehirleri,Biz yaşarken.Eğitim seferberliği dedikKurtuluş Savaşına benzeterek,Okumalıyız, okutmalıyız halkımızıDiye yarattık Köy Enstitülerini.Uyanan çocuklar nefes almaya başlayınca,Önce soluk borularını kapattıkSonra da niye nefes alamıyorlarDiye sorduk Amerikalılara,Biz yaşarken.126 Okuyucu Mektupları / Reader Letters Keseroğluİki şeyi düzenli yaptıkHem de göz kırpmadan,Eğitimde ve insan gibi yaşamada,Sürekli affettik kuralsızları ve arsızlarıBiz yaşarken.Hep doğrudan yana görünüp,Lafla karşısında olduk yanlışların,Ne doğruyu dosdoğru,Ne de yanlışı adam gibi tanımladıkBiz yaşarken.Komşu açken tok yatılır mıMasalları anlattık,Ama kendimize dokunmayan yılanıKoynumuzda bin yıl yaşattık,Biz yaşarken.Şimdi de soruyoruz, hatamız ne, hatamız nerede?Biz niye böyle oldukBiz niye böyleyiz diye,Hem de kendimizi sokmayan yılanlarıBesliye, besliye. ”fctanbul, 19".İster hiciv, ister mizah, ister toplumsal eleştiri diyelim. Bizi apaçık anlatan dizeler kurulmuş. Şiirin başka bir özelliği ise bir kütüphanecinin bakışının açık seçik sergilenmesi. Herkes var. Eleştiri her kesime. Şu ya da bu düşünceyi öne çıkarmak ya da şu ya da bu düşünceyi yermek amacı yok. Biz, hepimiz varız burada.Sevgili Hilmi Çelik bize bıraktıkların için teşekkür ediyorum size. Anılarınızı okuyan öğrencilerimiz yalnız yüreklenmeyecekler gelecek adına, meslek olarak da insan olarak da çok şeyler öğrenecekler sizden.Işıklar içinde yatın.KaynakçaÇelik, H. (2013). Rahman. Ankara: Phoenix.Çehk, H. (2012). Oluk. Ankara: Phoenix.Çelik, H. (2010). Aslında hüznün suçu ne?. Ankara: Phoenix.

http://www.tk.org.tr/index.php/TK/article/download/2626/2613

Hilmi Çelik’in Ardından

Abstract

Similar works

Full text

Available Versions

Directory of Open Access Journals

Türk Kütüphaneciliği / Turkish Librarianship (Turkish Librarians’ Association)