نقد بوم‌گرایانه و ایتالو کالوینو: ادبیاتی درخدمت محیط‌زیست

Abstract

Eco-criticism, a branch of modern literary criticism, nowadays everywhere in the world, from West to East, and in the form of a cultural and moral flow, through literature announces its message as an alarm, a concern for the environment. Among the writers of contemporary Italian Literature, Italo Calvino is the first ecologic story-teller, who beyond his short stories reveals the emergency situation of urban ecosystem. The first character of his stories, condemned to live in industrial cities, is looking at nature disappearing in his smoky hands. The present article, through the content analysis of some of these works, points out to the important role of Literature which serves in the cultivation for preserving the environment and awakening the minds of humen against a serious danger that threatens their lives.  ادبیات به‌عنوان علمِ قلب انسان نمی‌تواند از محیط‌زیست آدمی جدا باشد چراکه دربطن همین محیط است که محتوای ادبی تولید می‌شود و در پسِ زمان جاودانه می‌گردد. نقد بوم‌گرایانه به‌عنوان شاخه‌ایی از نقد ادبی مدرن درطی سال‌های اخیر در سرتاسر جهان چهره‌ی یک جریان فرهنگی و ادبی نو را به‌خود گرفته است و شاید تنها راه‌حل نجات بشر از بحران کشنده‌ی محیط‌زیست در یک تغییر فرهنگی عمیق یافت شود. این مقاله ضمن یادآوری مختصری از تاریخچه‌ی جریان نقد ادبی اکولوژیک، به‌کاوش درمیان آثار ایتالو کالوینو یکی از اکولوژیک‌ترین نویسندگان معاصر ایتالیا می‌پردازد که درمیان جمع خوانندگان و منتقدین بیشتر به‌دلیل نثر جادویی خویش به‌شهرت رسیده است. هدف از نگارش این مقاله‌ی مختصر یادآوری آن است که ادبیات درخدمت محیط‌زیست، شاید پل نجاتی برای آیندگان باشد