Polski ustawodawca przewiduje kilka metod współpracy międzygminnej, której celem jest wspólne wykonywanie zadań publicznych. W przypadku integracji dotyczącej organizacji i zarządzania miejskim publicznym transportem zbiorowym w Polsce najczęściej wykorzystywaną do tego celu formułą jest instytucja porozumienia międzygminnego. Celem opracowania jest zweryfikowanie omawianych w literaturze wad i zalet integracji międzygminnej w formule porozumień międzygminnych lub związków komunalnych z punktem widzenia i doświadczeniem włodarzy gmin aglomeracji poznańskiej płynącym z kilkuletniej współpracy z miastem Poznaniem w dziedzinie publicznego transportu zbiorowego. Zbadanie satysfakcji włodarzy jest ważne w kontekście zacieśnienia integracji i jej rozszerzenia o inne dziedziny polityki komunalnej
