Wie de taak krijgt om de informatiebehoefte over een watersysteem te concretiseren moet er rekening mee houden dat beleidsmakers en waterbeheerders niet altijd precies kunnen zeggen wat ze willen weten. Hoewel er de afgelopen jaren diverse stappen zijn gezet om de informatievoorziening binnen Rijkswaterstaat (RWS) soepeler te laten verlopen, is dit een punt dat extra aandacht kan vergen. Daarom wordt in dit rapport een aantal praktische hulpmiddelen beschreven die meer inzicht in de informatiebehoefte kunnen geven. Het rapport is gebaseerd op (1) psychologische kennis over denk- en beslissingsprocessen, (2) politicologische kennis over de wisselwerking tussen personen die een verschillend belang hebben (of menen te hebben), en (3) ervaringen die in een aantal RWS-projecten zijn opgedaan. De beschreven hulpmiddelen sluiten aan bij de methodiek van Meetstrategie 2000+ die is gericht op de innovatie van de natte meetsector. Hierbij wordt niet alleen gekeken naar de nieuwe technieken om informatie in te winnen, maar ook naar manieren om te bepalen welke informatie nu feitelijk noodzakelijk is en hoe die zo efficiënt mogelijk kan worden ingewonnen. Dit heeft geleid tot een analyse van de beoogde schakels tussen informatievragers (beleidsmakers, beheerders en projectleiders) en informatieleveranciers (meetvoorbereiders en gegevensverwerkers van meetdiensten)