Artykuł jest próbą prześledzenia możliwości, jakie wynikają z połączenia dwóch perspektyw badawczych: ekokrytyki i myśli postkolonialnej. Tematem, który posłużył autorce do zastosowania obydwu metodologii jest motyw puszczy w literaturze. Autorka, odwołując się do koncepcji badawczych Roberta Harrisona, Edwarda Saida, Lawrence’a Buella traktuje „puszczę” jako wieloznaczny dyskurs, zmieniający się w czasie, osadzony w wielu „sieciach ekologiczno-kulturowych”. W drugiej części artykułu autorka podejmuje próbę zastosowania wypracowanych rozpoznań w odniesieniu do cyklu huculskiego Stanisława Vincenza „Na wysokiej połoninie”.Based on the literary motif of the jungle, Ubertowska examines the potential of combining two research perspectives – ecocriticism and postcolonial theory. Drawing on the work of Robert Harrison, Edward Said and Lawrence Buell, she treats ‘the jungle’ as a polyvalent discourse that changes in time, and that is rooted in many ‘ecological and cultural networks’. The methodology elaborated in the first part is applied in the second part, where Ubertowska explores Stanisław Vincenz’s Hutsul-cycle On the High Uplands
