Wydział HistorycznyNiniejsza praca poświęcona jest zagadnieniu
warriorhood w społecznościach kultury ceramiki
sznurowej z III tys. BC, a w szczególności w tych
ugrupowaniach, które zajmowały w omawianym
okresie tereny Europy Środkowej. Tożsamość
wojownika zrekonstruowano na podstawie danych
ilościowych, uzyskanych w toku analiz
biologicznych i kulturowych cech pochówków
ludności KCSz, oraz źródeł etno-historycznych i
publikacji socjologicznych, będących ważnym
uzupełnieniem rozważań nad funkcją stowarzyszeń
wojennych w społecznościach przedpaństwowych.
W efekcie ustalono, że fenomen warriorhood,
mimo wspólnego dla wszystkich ugrupowań
„rdzenia ideowego”, wykazywał znaczne
zróżnicowanie w czasie i przestrzeni. Społeczności
ze wschodniej rubieży KCSz, pozostające
częściowo w orbicie wpływów kulturowych stepu,
zdecydowanie częściej umieszczały w grobach
mężczyzn zestawy sprzętu łuczniczego, podczas gdy ugrupowania z Czech, Moraw, Niemiec, Danii i
Holandii nadal trzymały się pierwotnego wzorca
wojowniczości, w którym największe znaczenie
miała celebracja walki wręcz, symbolicznie
podkreślana poprzez deponowanie w grobach
ciężkiej broni kamiennej.The main aim of presented dissertation was to
analyse, interpret and reconstruct social and
cultural dimension of warriorhood, i.e. warrior
identity, of the CWC communities from Central
Europe, dated roughly to 3rd millennium BC.
Warrior identity in the abovementioned context was
founded on a strong connection between maleness
and potential for violence. Nevertheless there are
some serious differences between warrior ideals
followed by “eastern” and “western” groups. To
give an example, warriorhood from SE Poland,
probably due to its possible exposition to cultural
influence from the steppe zone, was more boworiented.
This hypothesis is reflected by increased
number of arrows found in male graves dated to
the 2nd half of the 3rd millennium BC and evidence
of traumata pointing to the presence of arrow
wounds. As for the groups from Bohemia,
Germany, Netherlands and Denmark, they still
reproduced the old close-combat pattern of
warriorhood, symbolically marked by the presence
of battle axes and maceheads in burial pits