Contribución al estudio de la formación de nombres propios: acerca de los procedimientos de formación que consisten tan sólo en elidir uno o más componentes de un topónimo pluriverbal para formar un nuevo topónimo

Abstract

U hrvatskoj (a često i stranoj) onomastici analizi tvorbenih načina posvećuje se mnogo manje pozornosti nego analizi etiologije, motivacije i etimologije. Posljedica su malobrojnosti radova u kojima se proučava imenska tvorba nerazvijenost terminologije s jedne strane te terminološka neujednačenost s druge strane. Pozornost se u ovome radu usmjerava na nastanak toponima od višerječnih toponima jedino izostavljanjem koje njihove sastavnice. Imajući na umu strukturu i morfološke značajke tako nastalih onima, razlikujemo više tvorbenih načina temeljenih na tome tipu izostavljanja. Cilj je ustanoviti kojim bi terminima bilo najprikladnije nazvati tȇ tvorbene načine te rezultate tih tvorbenih načina (neovisno o tome jesu li jednorječni ili višerječni). U prvome dijelu rada proučavaju se pristupi u dosad objavljenoj literaturi. Utvrđuje se da se u dijelu radova uopće ne razlikuje imenska tvorba od neimenske, dok među onima koji taj uvjet zadovoljavaju postoji terminološka neujednačenost prouzročena različitim pristupima. Jedan se od valjanih pristupa temelji na samome tvorbenom načinu (elipsi) bez obzira na (jednorječnu ili višerječnu) strukturu rezultata, a drugi na rezultatu (njime se proučavaju samo jednorječni toponimi). Iza osvrta na termine i usporedbe definicija i ograničenja, izložena u središnjemu dijelu rada, predlažu se termini za koje smatramo da precizno opisuju tvorbene načine o kojima govorimo i rezultate tih tvorbenih načina. Premda je u ovome radu pristup ponajprije toponomastički, navedene termine (dakako uz nužnu prilagodbu – promjenu termina koji se odnosi na onimski tip) smatramo primjenjivima općenito u onomastici, što nastojimo ilustrirati primjerima iz različitih onimijskih slojeva.Al análisis de la formación en la onomástica croata (a veces en la extranjera también) se presta una atención mucho menor que al análisis de la etiología, motivación y etimología. La consecuencia de la escasez de trabajos en los que se investiga la formación de nombres propios es la falta del desarrollo de la terminología por una parte, y la inconsistencia terminológica por otra parte. Dedicamos una atención especial a la formación de topónimos basada en la elipsis de algún componente de topónimos pluriverbales. Teniendo en cuenta la estructura y los rasgos morfológicos del resultado, distinguimos varios procedimientos de formación basados en la elipsis. El propósito de este trabajo es establecer qué términos serían los más adecuados para denominar esos procedimientos de formación y los resultados (independientemente de si son monoverbales o pluriverbales). En la primera parte del trabajo se estudian los enfoques destacados en la literatura publicada hasta hoy. Se nota que en algunos trabajos no se distingue la formación onímica de la formación en general. Entre los trabajos que cumplen ese requisito existe una inconstancia terminológica causada por distintas perspectivas. Uno de los planteamientos válidos se basa en el procedimiento (elipsis) sin que importe la estructura del resultado, mientras que el segundo se basa en el resultado (en él sólo se investigan los topónimos monoverbales). Detrás de la revisión de términos y de la comparación de definiciones y sus límites, expuesta en la parte central del trabajo, se proponen términos que describen precisamente los procedimientos de formación que estamos investigando, así como los resultados de esos procedimientos. Dichos términos los consideramos aplicables en la onomástica en general, lo cual tratamos de ilustrar mediante ejemplos de varias capas onímicas

    Similar works