Historians Trained in Timur’s Palace and an Evaluation of Their Opinions About Timur

Abstract

In the XVth century, Timur established a great Turkish state which isof in Samarkand due to his strong policy and high capacity, and he extended his sphere of power from Khorasan to India, from Baghdad to Crimea, Moscow and in the last days of his life, he finally launched a camping towards the Great wall. Timur had often changed his alliance to achieve his goals, and it is well known that managed and succeeded in the policy game. He attached utmost importance to the palace life on contrary to the traditional nomadic life, and made Samarkand as, the capital city which turned, into a paradise of the world with its unique architectural works, decorated the palace with science, wisdom and civilization, and transferred some intellectuals, scholars and historians from territories conquered to his palace. Famous historians who grew up in his palace were brought from Samarkand at young ages as follows; Ibn Arabshah from Damascus, Nizameddin-i Shami from Baghdad and Mawlana Sharafeddin Ali Yazdi from Yezd region of Iran, and they were introduced to intellectuals and famous scholars. When famous historian Ibn Arabshah, who grew up in the palace of Timur, came from Samarkand to the Ottoman lands and then returned to his land and met there as a stranger, he was highly critical of Timur by writing his work “Ajaibu'l-Maqdur fî Nawâib-i Timur” Unlike İbn Arabşah, Nizameddin-i Shami and Sharafeddin-i Ali Yazdi, two other famous historians, who grew up in his palace, wrote Zafernâma praised Timur and his activities.Timur, XV. asrın başında güçlü siyaseti ve üstün dirayeti sayesinde başkenti Semerkant olmak üzere büyük bir Türk Devleti’ni kurmuş, egemenlik alanını Horasan’dan Hindistan’a Bağdat’tan Kırım ve Moskova’ya kadar genişletmiş, hayatının son günlerinde Çin üzerine yürümüştür. Timur’un hedefine erişmesi için sık sık saf değiştirdiği, siyaset oyununu iyi becerip başardığı aktarılmıştır. Bozkır göçebe hayatı geleneğinin aksine saray hayatına önem veren Timur, başkent Semerkant’ı eşsiz mimari eserlerle dünyanın cenneti haline getirmiş, sarayını ilim, irfan ve medeniyetle süslemiş, fethettiği bölgelerdeki âlim, edip ve tarihçileri sarayında toplamıştır. Timur’un sarayında yetişen ünlü tarihçilerden İbn Arabşah, Şam’dan, Nizâmeddin-i Şâmî, Bağdat’tan ve Mevlâna Şerefeddin Ali Yezdî İran’ın Yezd bölgesinden Semerkant’a getirilmiş, ilim ve irfanın yanında meşhur âlimlerle de tanıştırılmıştır. İbn Arabşah, Semerkant’tan Osmanlı topraklarına gelip, ardından kendi ülkesine dönünce bir yabancı gibi muamele edilmiş, Acâ’ibü’l-Maḳdûr fî Nevâ’ibi (ahbâri) Tîmûr adlı eserinde Timur’u yerden yere vurmuştur. Bun karşın Timur’un sarayında yetişen diğer ünlü iki tarihçi Nizâmeddin-i Şâmî ve Şerefeddin Ali Yezdî, Zafernâmeler yazarak onu göklere yükseltmiştir